Algemeen

Het recentste vredescahier is het resultaat van een unieke samenwerking tussen Vrede en Vonk. Al jaren werken Vonk en Vrede samen rond de oorlog in Irak, de Amerikaanse wapentransporten in België, de jaarlijkse Vredesconferentie en de Bolivariaanse Revolutie in Venezuela. Deze samenwerking mondde recent uit in een gemeenschappelijke ‘vredescahier’ over Latijns-Amerika.
Dat het in Latijns-Amerika warm kan zijn, weet iedereen. Een hete politieke zomer geeft het continent een steeds rodere gloed: politieke radicalisering in El Salvador en Guatemala, grote stakingen en betogingen in Chili, Peru en Bolivia, en voorstellen voor een nieuwe grondwet in Venezuela.
Er is al veel gezegd en geschreven over de bruisende sociale bewegingen in Latijns-Amerika. Vaak leggen intellectuelen daarbij vooral nadruk op de verschillen met de traditionele arbeidersbeweging. Academische concepten over ‘nieuwe sociale bewegingen’, ‘lokale gemeenschappen’, ‘inheemsen’ enzovoort verdoezelen echter het klassenkarakter van de radicalisering op het subcontinent.
Nieuwe antiterroristische wetgeving wordt gehanteerd tegen de hele linkerzijde in El Salvador.
Dat Latijns-Amerika rood kleurt is intussen een gemeenplaats geworden. Allerlei specialisten worden in de media opgevoerd om dit fenomeen te verklaren, hoewel sommige van deze ‘kenners’ zelfs nog durven beweren dat er geen verlinksing is, enkel populisme. De slechte populisten worden vaak tegen de goede reformisten gesteld.