Vonk is een revolutionair socialistische organisatie, de Belgische sectie van de Internationale Marxistische Tendens (www.marxist.com). Het is de naam waarmee militanten uit de arbeidersbeweging en politiek bewuste jongeren een concreet project voor maatschappijverandering vorm geven. De marxistische analyse en methode geldt als onze leidraad voor een alternatief op de huidige asociale politiek. Daarbij baseren we ons op de behoeften van de meerderheid van de bevolking, niet de belangen van grote aandeelhouders, multinationals, het financiewezen, het IMF enzovoort. Daarom gaan onze voorstellen dikwijls in tegen de stroom van ideeën die de media willen aanpraten.

Ons alternatief is het socialisme, een nieuwe maatschappijvorm waarbij de opbrengst van de economie via nationalisatie van de sleutelsectoren gebruikt kan worden voor allerhande sociale doeleinden. Vandaag wordt een groot deel van de economische opbrengst daarentegen aan de samenleving onttrokken via privé-winsten van de grote aandeelhouders. In de huidige economische (wan)orde heeft iemand die in loondienst werkt geen zeggenschap in het bedrijf. Wij willen dit ondemocratische systeem vervangen door een systeem van arbeiderscontrole en arbeidersmanagement.

Het kapitalisme laat de maatschappij regelen door ‘specialisten' en de rest wordt behandeld als een domme massa die hoogstens om de paar jaar eens mag stemmen en verder vooral dag in dag uit moet werken. Volgens ons zit er veel meer in de gewone mensen. Wij geloven dat de meerderheid van werkende mensen via zelforganisatie en zelfbeheer kan komen tot een rechtvaardige maatschappij. In het socialisme zouden mensen de samenleving organiseren via raden in hun werkplaatsen, wijken, scholen enzovoort.

De huidige staat zal zich met alle middelen hiertegen verzetten. De burgerlijke instanties zijn immers vervlochten met de belangen van het kapitaal. Zij spreken in naam van de hele bevolking maar houden veel meer rekening met de wensen van de superrijken dan met die van de doorsnee sterveling. Een mooi bewijs daarvan werd geleverd door de manier waarop alle instellingen (regering, parlement, media enz.) het Generatiepact verdedigden. Al sinds de slavenmaatschappij gebruikt de heersende klasse alle middelen die ze tot haar beschikking heeft om ons een rad voor de ogen te draaien. Ze willen ons laten geloven dat het huidige systeem - waarin zij stinkend rijk worden - normaal is en dat we niet naar een rechtvaardigere wereld moeten streven.

Nochtans kunnen we met de huidige technologische kennis en het gemiddelde opleidingsniveau een maatschappij bouwen waarin uitbuiting, milieuvervuiling, verkeersoverlast, werkloosheid, armoede, racisme en alle andere kwalen van het kapitalisme tot het verleden behoren. Wanneer we al de meerwaarde die elke dag aan onze arbeid wordt onttrokken, zouden kunnen herinvesteren in maatschappelijk nuttige projecten, dan zou de wereld er heel anders uit zien.

Tegenstanders van die socialistische visie blijven tegen wil en dank beweren dat de ‘vrije' markt het enige zaligmakende is. Zij sparen kracht noch moeite om steeds opnieuw het volgende artikel, boek, doctoraatsthesis of welk ‘bewijs' dan ook te leveren dat het marxisme onzin is. Het Vlaams Belang, de meest duistere vertegenwoordiger van het kapitaal bij ons, heeft zelfs een studiedienst om het doen en laten van marxisten op te volgen. Keer op keer wordt het marxisme dood verklaard, al meer dan honderd jaar. Maar als het marxisme dood is, waarom er dan steeds opnieuw over praten? Omdat de ideeën van het marxisme meer actualiteitswaarde hebben dan ooit! Een blik op het journaal en de wereldwijde wanorde vertelt daarover genoeg.

Tegen de onophoudelijke stroom van eenheidsdenken in ontstaat steeds weer die vonk die overslaat en die mensen aanzet om samen te breken met de ‘oude vormen en gedachten'. De zo wonderbaarlijke vrije markt dompelt miljoenen mensen in fysieke en mentale miserie, zowel in het Westen als in de ex-koloniale wereld en de ex-stalinistische landen. Daardoor voelen mensen zich keer op keer gedwongen om hun lot in eigen handen te nemen. In heel wat landen vinden massaprotesten plaats. Sinds het begin van de 21ste eeuw zagen we opstanden en revoluties in: Ecuador (2000), Argentinië (2001-2002), Venezuela sinds 1999 onder leiding van Hugo Chavez, Bolivia sinds 2002 met drie grote opstanden, Arequipa (Peru, 2003), Servië (2000), Georgië (2003), Oekraïne (2004), Kirgizië (2005), Oezbekistan (2005), Haïti (2006), Mexico (zeker Oaxaca, 2006), Nepal (2006) enzovoort. Het stijgende aantal stakingen, betogingen, algemene stakingen, ook in Europa en de VS, wijst erop dat de arbeidersklasse zich begint te herstellen van het rechtse, neoliberale offensief.

Om te slagen dient deze beweging van onderuit zich te wapenen met de lessen van het verleden. Het marxisme is eigenlijk dit collectief geheugen van de werkende klasse. Met ons blad en onze website willen wij die ideeën en methodes aan de wereld kenbaar maken. Wij doen dit over heel de wereld met de International Marxist Tendency rond de website www.marxist.com. Zoals Marx stelde: "De filosofen hebben de wereld tot nu toe op verschillende manieren geïnterpreteerd, maar het komt erop aan hem te veranderen." Wil je de wereld veranderen? Neem dan contact met ons op.