Frankrijk

Mei 1968 was de grootste revolutionaire staking ooit. Nochtans vond ze plaats op het hoogtepunt van een lange economische expansie. Net zoals nu verklaarde men toen klassenstrijd en revolutie als iets van het verleden. Deze machtige beweging kwam schijnbaar vanuit het niets.
Sarkozy kiest bewust voor de confrontatie met de grote bataljons van de Franse arbeidersbeweging. Zijn strategie is duidelijk: pak de sterke secties van de arbeidersklasse aan, reken op de zwakke vakbondsleiding, pak hen eerst aan als voorbereiding op een veralgemeende aanval op de arbeidersklasse.
Voor de derde keer op rij heeft links de presidentsverkiezingen verloren in Frankrijk. Hoewel het verzet tegen Sarkozy op zich een hoop mensen mobiliseerde, kon het programma van de PS weinig enthousiasme opwekken. Bijgevolg hebben velen zich laten verleiden door de ‘breuk’ die Sarkozy zogezegd incarneert.
De tweede ronde van de wetgevende verkiezingen hebben de rechterzijde een absolute meerderheid gegeven in het parlement. De rechterzijde heeft nu sterk de teugels in handen in zowel de ‘Assemblée Nationale’ als in het ‘Elysée’, het presidentieel paleis. Opgepast voor de antisociale pletwals!
Links deed het niet bepaald goed bij de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen. Je zou nochtans anders verwachten na de talrijke stakingen en massabewegingen van de afgelopen jaren. Het komt er nu op aan Sarkozy te verslaan in de tweede ronde.