Frankrijk

De voorbije regionale verkiezingen in Frankrijk werden gewonnen door links. Deze politieke zwaai naar links betekent een afstraffing van de rechtse politiek van UMP-president Nicolas Sarkozy. Het vormt tegelijk de eerste politieke uitdrukking in Europa van het verzet tegen de besparingsmaatregelen als gevolg van de economische crisis van het kapitalisme.
Sinds het losbreken van de economische crisis heeft de Franse regering niets anders gedaan dan de geldkraan openen voor de financiële wereld. Anderzijds weigert ze elke vorm van ondersteuning van de koopkracht en de consumptie. Daarom trokken op 29 januari 2 miljoen mensen de straat op.
Mei 1968 was de grootste revolutionaire staking ooit. Nochtans vond ze plaats op het hoogtepunt van een lange economische expansie. Net zoals nu verklaarde men toen klassenstrijd en revolutie als iets van het verleden. Deze machtige beweging kwam schijnbaar vanuit het niets.
Afgelopen mei vierden we 40 jaar mei '68. Die staat bekend als een van de grootste studentenrevoltes. Minder bekend is de rol van de arbeiders hierin. Als zomerlectuur, na de examens, publiceren wij deze diepteanalyse van die revolutionaire dagen.
Sarkozy kiest bewust voor de confrontatie met de grote bataljons van de Franse arbeidersbeweging. Zijn strategie is duidelijk: pak de sterke secties van de arbeidersklasse aan, reken op de zwakke vakbondsleiding, pak hen eerst aan als voorbereiding op een veralgemeende aanval op de arbeidersklasse.