Argentinië

Dit is de voorstelling van onze nieuwe brochure. In 80 bladzijden behandelen we de concrete ontwikkelingen van het revolutionair proces in Argentinië, de mogelijkheden voor sociale vooruitgang, maar tevens van de gevaren van een tegenreactie in de vorm van de politieke en parlementaire manoeuvres van de burgerij, de repressie en een nieuwe militaire staatsgreep.
Op maandag 15 april raakten twee ‘piqueteros’ gewond bij een wegversperring voor het stadhuis in Lanus. Een politieprovocateur op een motorfiets zonder nummerplaat opende het vuur op de menigte. Dit is totnogtoe de ergste provocatie van de politie tegen de werkloze arbeidersbeweging. We roepen al onze lezers op om solidariteitsboodschappen te sturen.
In het weekend van 16 en 17 februari kwamen duizenden arbeiders, werklozen en leden van de volksvergaderingen samen in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires voor de Nationale Arbeidersvergadering. Deze bijeenkomst was totnogtoe het hoogtepunt van de beweging naar het opzetten van een alternatieve macht van arbeiders en de massa in Argentinië. Sinds de start van de revolutie in december ging de beweging met rasse schreden vooruit, niet alleen organisatorisch maar ook in de politieke conclusies die ze trekt. Wij publiceren hier in het kader van onze analyses over de Argentijnse revolutie de vertaling van de volledige tekst van de resolutie die 17 februari werd gestemd door de Nationale Arbeidersvergadering. Op 2 april is de volgende vergadering gepland.
Drie maanden na de revolutionaire dagen van december blijft de opstandigheid onder de werklozen, de jongeren, de verpauperde middenklasse en de arbeidersklasse intact. Een eerste fase in de stijd komt echter aan zijn einde. We gaan hier dieper op in.
De volksopstand van december vorig jaar luidde een nieuwe fase in in de geschiedenis van Argentinië, een turbulente fase waarin het gewone volk de confrontatie aangaat met de bankroete en reactionaire oligarchie die gesteund wordt door het imperialisme. Dit langere artikel van Alan Woods gaat in op de rol die gespeeld kan worden door de zgn. grondwetgevende vergadering. Vele linkse Argentijnse groeperingen (zoals de Partido Obrero) voeren campagne rond de slogan van een grondwetgevende vergadering. Maar in hoeverre is deze slogan relevant voor het geïndustrialiseerde Argentinië anno 2002?