Turkije

Dit artikel werd op 19 januari geschreven, toen de Turkse inval in Afrin net was begonnen. Erdogans regime zet nu volop door, zonder enig tegenwicht van de zogenaamde 'Westerse democratieën'. Dit onderstreept de analyse dat de Koerdische massa's niet kunnen rekenen op de grootmachten, maar enkel op de internationale solidariteit van de werkende klasse en jongeren.

Het afgelopen jaar zagen honderdduizenden mensen in het zuidoosten van Turkije hun woonplaatsen en buurten verwoest worden door de willekeurige en barbaarse aanvallen van het Turkse leger. Duiznden onschuldige mensen zijn gevangen gezet en honderden mannen, vrouwen en kinderen zijn vermoord in een barbaarse burgeroorlog die door het Erdogan-regime gevoerd wordt tegen de Koerdische bevolking van Turkije.

De Turkse arbeiders van UPS voeren actie tegen de schending van de vakbondsrechten door het bedrijf. In meer dan veertig landen werden er ondertussen solidariteitsacties georganiseerd.

Sinds eind april ontwikkelt zich een strijdbare beweging van de arbeiders in de auto-industrie in Turkije. Het epicentrum ervan bevindt zich in Bursa. Ze strijden voor betere lonen en arbeidsomstandigheden en ook voor een democratische vakbondsvertegenwoordiging.

Tijdens de recent gehouden verkiezingen in Turkije leek het wel of de bevolking afgerekend had met de traditionele machthebbers, ten voordele van het nieuwe AKP. Maar is deze echt de brenger van hervormingen of enkel de oude orde in een nieuw kleedje?