De media-aandacht voor AEL is dikwijls op sensatiezucht gebaseerd. Tegelijkertijd doen de leiders van AEL hier ook aan mee. Sommige standpunten doen heel wat stof opwaaien. Enerzijds is discriminatie en structureel racisme een feit dat men al te dikwijls banaliseert. Anderzijds staat de actie hiertegen soms ook op een 'verkeerd been'. Waarom?

Na het débacle van de kartellijst Resist met de parlementsverkiezingen, besliste de Arabische Europese Liga om een nieuwe partij te lanceren, de Moslim Demcoratische Partij. Wat voor een partij wordt dit? Gaat dit de strijd tegen racisme en onderdrukking vooruit helpen? We reiken hier enkele antwoorden aan.

Hervorming van de belastingen is een geliefkoosd thema van de paarse regering. Reeds tijdens de vorige paars-groene regering werden we geconfronteerd met een aantal maatregelen. De nieuwe paarse regering wil dat werk voortzetten. Tijd voor de Rode Rechter om het geleverde werk eens onder de loep te nemen.

Op 21 juli verspreidden wij het hierna volgend persbericht. (Een deel van) de Amerikaanse wapens die in de winter en in het voorjaar via Antwerpen op transport werden gesteld naar de Golf komen nu via dezelfde weg weer terug, met bloed besmeurd. Ook dit is Belgische logistieke steun aan de oorlog en de bezetting!

Het plan Move 2007 van NMBS-baas Karel Vinck is geen toekomstvisie voor een verbeterde mobiliteit. Het is een louter financiële visie opgesteld op basis van uitsluitend boekhoudkundige redeneringen, die een aanzet zijn tot privatisering en een regelrechte aanval op het personeel en de reizigers.

De nederlaag van Agalev bij de laatste verkiezingen heeft binnen en buiten de partij al heel wat stof doen opwaaien. Vandaag proberen een aantal leden en sympathisanten van Agalev verklaringen en oplossingen te bieden voor de crisis waar de partij zich in bevindt. Wij willen met dit artikel een bijdrage leveren aan het debat.

Ze houden het nog steeds vol! Na veertien stakingsweken is de vastberadenheid van de Antwerpse bibliotheken nog steeds intact. Nochtans is het geen gemakkelijk conflict voor het bibliotheekpersoneel.

Net zoals bij vorige verkiezingen dienden zich op 18 mei verschillende lijsten aan van een uiterst linkse signatuur: Resist, LSP en PVDA. Met dit artikel willen we de balans opmaken van hun diverse politieke oriëntaties, het gauchisme en waarom de sociaal-democratie steeds terugkeert ondanks de pogingen van uiterst links.

Het maandblad Vonk wil vanaf dit nummer starten met een maandelijkse bijdrage van de Rode Rechter. Wij zijn immers verheugd over de vooruitgang die de sociaal-democraten bij de laatste parlementsverkiezingen hebben gemaakt. Wij weten echter ook dat de socialisten zich wel beroepen op de verzuchtingen van de werkende mensen maar deze ook snel durven te vergeten wanneer het op concrete beleidsmaatregelen aan komt. Vandaar de Rode Rechter, die zal waken over de mate waarin de socialisten tegemoetkomen aan de verzuchtingen van de werkende mensen.

Eerste bedenkingen bij de resultaten van de federale verkiezingen. Wij zijn tevreden met de forse winst voor SP.a en PS, maar waarschuwen ervoor dat dit electoraal succes snel verkwanseld kan worden door een rechts beleid.

We zijn nu enkele dagen voor de federale parlementsverkiezingen van 18 mei. Het belooft alvast een moeilijke opdracht te worden om te bepalen op wie je zal stemmen. Want opnieuw wordt de verkiezingsstrijd in onze burgerlijke parlementaire democratie gekenmerkt door een opmerkelijke paradox. Hoewel de tegenstellingen in de maatschappij almaar toenemen lijken de tegenstellingen tussen de verschillende politieke partijen almaar kleiner te worden. De verkiezingsstrijd wordt gekenmerkt door een eenheidsdenken dat erop gericht is om de ongelijke maatschappelijke verhoudingen van het kapitalisme te verdoezelen en te beschermen. Zelfs SP.a, de partij die ontstaan is uit de klassenstrijd van de georganiseerde arbeidersbeweging, heeft zich, niet voor het eerst, met handen en voeten gebonden aan de wetmatigheden van de kapitalistische economie.

Frank Hosteaux is een havenarbeider die in Antwerpen bekend staat als ‘de burgemeester van de Seefhoek’. Dat heeft hij te danken aan zijn strijd tegen huisjesmelkers in deze achtergestelde wijk. Hij trekt daar ook politieke conclusies en is kandidaat op de lijst van SP.a. We interviewden hem over zijn sociaal en politiek engagement.

Op 18 mei zijn er opnieuw verkiezingen. Aan het einde van het linkse spectrum vinden we de kartellijst van de religieus-nationalistische Arabisch Europese Liga en de stalinistische PVDA. De lijst heet Resist. Het klinkt radicaal, maar eigenlijk verbergt het oppervlakkig radicalisme een reformistische aanpak van de problemen los van de arbeidersbeweging.

Patrick Janssens wordt burgemeester in Antwerpen. Het toonbeeld van de socialistische vernieuwing wekt hiermee de hoop op een nieuwe wind door Antwerpen te laten waaien en de gesel van het Vlaams Blok terug te dringen. Wat zijn de kansen dat hij hierin zal slagen?

Hier vindt u de recentste update van de ondertekenaars van de oproep voor een syndicale boycot van de wapentransporten. Ondertussen kreeg de oproep ook steun van Danny Maertens, gewestelijk secretaris ABVV West-Vlaanderen en van de syndicale afvaardiging van ACOD-LRB van de Stad Antwerpen en van het Gewest Antwerpen van de hele ACOD. Ook in het ACV en in Franstalig België wordt de oproep nu verspreid. Neem contact met ons op voor een Franstalige versie van de tekst.

De slecht draaiende economie laat een ravage achter op de arbeidsmarkt. In de laatste vier maanden verloren dagelijks gemiddeld honderd arbeiders en bedienden hun baan. De vakbonden bieden weinig steun aan delegees, hoewel het potentieel voor een grote beweging voor jobs wel degelijk bestaat.

Terwijl de media melden dat Bagdad gevallen is en de Amerikaans-Britse militaire suprematie op het terrein afdoende bewezen werd, blijven nog steeds nieuwe legereenheden toestromen. Ook via Antwerpen. De syndicale boycot moet NU geactiveerd worden.

Hier vindt u de recentste update van de ondertekenaars van de oproep voor een syndicale boycot van de wapentransporten. De ondertekeningen werden gerangschikt in de volgorde dat ze bij ons zijn aangekomen. Ondertussen heeft het ABVV West-Vlaanderen ook een standpunt ingenomen voor zo'n boycot van de transporten en vraagt het de federale leiding om deze op Europees vlak te organiseren in samenwerking met het Europees Vakverbond. Even opmerkelijk is dat verschillende voltallige delegaties de oproep hebben besproken in de laatste dagen en hem ook ondertekenen zoals in de Esso raffinaderij, bij Totalfinaelf, bij Oneon NV in Ranst en bij Electro-Nite.

Een opmerkelijke bijdrage aan de laatste betogingen tegen de oorlog in Irak zijn de wagens met soundsystem die in de betogingen talloze jongeren rond zich verzamelen en voor een spontane en enthousiaste sfeer zorgen. "Wij hebben geen woorden nodig om ons protest te uiten", wordt er dan gezegd, "voor ons volstaat de muziek". Dit is een op het eerste gezicht spontane uitdrukking van de embryonale staat van de anti-oorlogsbeweging, die weliswaar sympathiek overkomt, maar ook zeer veel beperkingen inhoudt. En daar moeten we ons bewust van zijn.

Vorige week lanceerden verschillende ACOD-militanten een oproep om de zeeloodsen te ondersteunen met een syndicale boycot van de wapentransporten. Gust Haverbeke, gewestelijk secretaris ACOD Limburg, was een van de eerste ondertekenaars van deze oproep. Wij spraken met hem daarover.

Op donderdag 27 maart kwam het Vlaamse Bureau van het ABVV bijeen. Op de agenda stond de syndicale boycot van de oorlogstransporten. Het besluit van deze bijeenkomst is mijlenver verwijderd van de verwachtingen van vele leden van de rode vakbond. Maar de strijd in de vakbeweging is verre van beslecht. Ondertussen geven wij een eerste analyse van het vakbondsstandpunt.

Dit is het officiële standpunt van het Vlaamse ABVV over de oorlogstransporten. Een kritische analyse vindt u verder op deze site. Indien u net zoals ons verontwaardigd bent over dit standpunt raden wij u aan rechtstreeks naar Xavier Verboven, Intergewestelijk secretaris van het ABVV, te bellen op het vermelde nummer.

Een rustige maar geëngageerde fietstocht naar de Oostendse luchthaven eindigde eergisteren in een eerste heuse poging om de militaire transporten te belemmeren. Een zeventigtal actievoerders aan de luchthaven blokkeerden eerst het toegangshek naar de landingsbaan waarlangs de ‘refuelling’ van de vliegtuigen gebeurt. Met fietsen, spandoeken en een sit-in werd deze toegang een paar uur lang versperd.

Gisterenavond 27 maart werd in Gent opnieuw betoogd tegen de oorlog in Irak. Aanvankelijk leek de opkomst mager uit te vallen, maar uiteindelijk stapten toch zo’n duizend mensen op van aan het Zuid naar de Vrijdagsmarkt.

Onlangs werd Pierre Carette, kopstuk van de terroristische organisatie CCC (Cellules Communistes Combattantes, of in het Nederlands, Strijdende Communistische Cellen) na zeventien jaar opsluiting vrijgelaten. Hebben acties zoals die van het CCC iets gemeen met de ideeën en opvattingen van Marx en Lenin? Wie heeft er uiteindelijk baat bij een terreurcampagne zoals die van de CCC? Om daarop te antwoorden gaan we even terug in de tijd, meerbepaald de dag waarop de CCC voor het laatst een bomaanslag pleegde.

De chauffeurs van de openbare vervoersmaatschappij De Lijn hebben op vrijdag 7 maart het werk voor 24 uur neergelegd. Slechts één op de drie bussen in West-Vlaanderen reed uit. Ook de kusttram reed de hele dag niet. Ze protesteerden daarmee tegen de gebrekkige communicatie binnen het bedrijf.

Afgelopen zondag leek het dat de Amerikaanse wapentransporten via België dan toch zouden worden tegengehouden. Ministers Michel en Flahaut beweerden dat er geen militair materieel meer verscheept kon worden naar de Golf aangezien de VS ten strijde trekken zonder VN-mandaat. De premier floot hen echter terug.

De vermeende corruptie en de normvervaging bij de Antwerpse stadsdiensten vraagt om een analyse die dieper graaft dan een verhaal over goeden en slechten, witte ridders, ‘typisch Antwerpse toestanden’ of ‘gebrek aan leiderschap’. De huidige malaise is het trieste sluitstuk van een structurele crisis die nu reeds twintig jaar aansleept.

Het voorbije weekend bleef het overgrote deel van de Antwerpse bibliotheken gesloten. Het personeel ging in staking tegen de besparingen die nu al maandenlang worden opgelegd aan het volledige stadspersoneel. Aan de centrale bibliotheek aan de Lange Nieuwstraat verzamelden zo’n 35 personeelsleden uit de verschillende gesloten vestigingen.

Het komt frustrerend langzaam op gang, maar het syndicale protest tegen de oorlog krijgt dan toch stilaan vorm. Vonk blijft hardnekkig op die ene nagel slaan: enkel de georganiseerde arbeidersbeweging kan de helse oorlogsmachine tot stilstand brengen.

Met deze en andere, meer klassieke kreten onthaalden een dertigtal actievoerders de Antwerpse gemeenteraadsleden op dinsdag 11 maart. De provinciegouverneur heeft immers in een rondschrijven een verbod uitgevaardigd op acties tegen het gebruik van de Antwerpse haven door het Amerikaans leger en dat verbod zou gestemd worden in de gemeenteraad.

De ACOD sector Lokale en Regionale Besturen regio Antwerpen wil dat het syndicaal verzet tegen de oorlog een veel duidelijker profiel krijgt dan tot nu toe het geval was. ACOD-LRB secretaris Guy Lauwers zal via de structuren van het ABVV een motie in die zin voorleggen

De liberalen wringen zich in alle bochten om hun paars-groene coalitie bij elkaar te houden. De geplande Amerikaanse invasie van Irak maakt het hen echter niet gemakkelijk. Zeker niet met oorlogstransporten in de achtertuin. Het zou een koud kunstje moeten zijn voor socialisten en groenen om het thema van de oorlog om te zetten in een klinkende overwinning.

Op zaterdag 1 maart probeerden ongeveer 150 mensen in Melsele geweldloos te protesteren tegen de militaire transporten door ons land met als bestemming de Golf. Het protest werd echter in de kiem gesmoord alvorens het kon beginnen. De methoden van de politie daarbij waren zeer kwestieus en de organisatoren overwegen dan ook om klacht in te dienen.

Gisteren is Pierre Carette, de leider van de CCC, vrijgelaten. De repressie die hij heeft doorstaan, is zeker en vast schandalig en buiten proportie. De media maken van hem echter een voorvechter van het communisme. Is Carret een marxist-leninist zoals hijzelf beweert te zijn? Wij citeren hier Lenin zelf.

Ons blad en onze website namen de afgelopen maanden het voortouw in het protest tegen de Amerikaanse wapentransporten via ons land. ‘Shipspotting’ heeft nu zijn eerste doel bereikt: de medeplichtigheid van België in de oorlog zichtbaar maken. Nu komt het erop aan de tweede en de derde stap te zetten: shipstopping en… warstopping. Maar hoe?

Binnen enkele maanden zijn het alweer verkiezingen. Alle partijen zijn begonnen aan hun verkiezingscampagnes. In dit artikel zetten wij al kort onze balans van paars-groen uiteen en komen we tot een eerste standpuntbepaling. Verdere analyse en uiteenzetting van ons standpunt volgt in latere artikels.

Overweldigend! Daarover was iedereen het eens op de betoging verleden zaterdag 15 februari in Brussel. Hier volgt een kort verslag en analyse. Tegelijk willen wij waarschuwen voor bepaalde gevaren. Massa-actie, hoe groot ook, lost op zichzelf niets op. Zonder een duidelijke visie op de rol van de VN en het Europese imperialisme rond de as van Frankrijk, Duitsland en België kan deze beweging schipbreuk leiden.

Dit is een persbericht van het Forum voor Vredesactie, de vredesorganisatie die bekend is van onder andere Bomspotting en samen met ons aan de basis ligt van het Antwerps Platform tegen Oorlog. Dit platform organiseerde de betoging van 12 februari tegen het gebruik van de Antwerpse haven door het Amerikaans leger.

Subcategorieën

Tijdschrift Vonk

Layout Vonk 3012 page 001

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken