Voor de tweede keer in nog geen twee jaar tijd gleed België naar een regimecrisis. "We voelden ons aan de rand van de afgrond", aldus Louis Tobback in een interview met Le Soir van 29/4/98. Met het onmiddellijke ontslag van Johan Van de Lanotte en Stefaan De Clerck, enkele dagen later gevolgd door het aftreden van De Ridder als hoofdcommandant van de rijkswacht, is de regering er tijdelijk in geslaagd de wind uit de zeilen van de oppositie te halen en een nieuwe volkswoede in de kiem te smoren.

Op vrijdag 20 februari werden er op verschillende plaatsen in het land korte acties ondernomen tegen de chaos die een onlangs doorgevoerde gedeeltelijke herstructurering van het Ministerie van Financiën heeft teweeggebracht. Gelet op het feit dat de Belgische Staat gebukt blijft gaan onder het juk van de Maastrichtnorm, rijst de vraag wie de factuur van deze hele operatie gepresenteerd zal krijgen. Zullen het zoals gewoonlijk weer de gemakkelijkste slachtoffers zijn die in hun beurs zullen mogen tasten? Loon- en weddetrekkers, werklozen, gepensioneerden, zieken ...zet u schrap!

Als we werkelijk het Blok van ons been willen schudden moet de anti-racistische en anti-fascistische beweging een radicaal sociaal programma verdedigen. Het is nu tot in den treure herhaald en bewezen dat fenomenen als het Vlaams Blok parasiteren op de crisis in de samenleving; uitsluiting, werkloosheid, schandalen, onzekerheid, gevoel van onveiligheid, enz. Tegen het Vlaams Blok ageren zonder komaf te willen maken met de problemen die aan de basis van haar succes liggen is dus hypocriet en leidt nog maar eens de aandacht af van de echte problemen.

Zoals aangekondigd hield de Studentenvakbond een protestactie tegen een Vlaams Blok-meeting te Hemiksem op vrijdag 27 maart. De opkomst was zonder overdrijven goed te noemen. Een kleine honderd mensen waren aanwezig om hun ongenoegen te uiten.

Met zijn dertigduizend waren ze. Maar niemand had deze opkomst verwacht. De regering niet, de politie niet, de ouders niet, en om eerlijk te zijn: wij ook niet. Een leuke ervaring die schril afsteekt met de verspreiding van pamfletten op andere betogingen in de afgelopen jaren. We publiceren hieronder enkele fragmenten uit ons pamflet.

Onlangs kwamen we dankzij het internet in contact met Brecht De Smet, een scholier uit Oost-Vlaanderen. We vroegen hem toestemming om delen van zijn correspondentie te publiceren. Behalve het feit dat Brecht over een heel vlotte pen beschikt, heeft hij inhoudelijk ook heel wat in zijn mars. Maar de belangrijkste reden dat we zijn schrijfsels willen publiceren is omdat hij, net zoals vele andere linkse jongeren en activisten, zich vaak 'geïsoleerd' voelt ten opzichte van medescholieren of studenten.

De rationalisatie van het secundair betekent een besparing in de toekomst. Het bereikte akkoord laat enorme onduidelijkheid, niet in de laatste plaats over waar die 1,8 miljard nu gehaald zullen worden, maar ook over wat de gevolgen van de "rationalisatie" zijn voor het secundair.

De verkiezingen naderen en dat valt te merken in de Wetstraat. Het is inderdaad weinig waarschijnlijk dat het nog tot juni volgend jaar zal duren vooraleer we naar de stembus trekken. Eens het Maastrichtexamen gepasseerd, zullen de regeringspartijen het waarschijnlijk niet lang meer kunnen volhouden.

De staalnijverheid is zeer conjunctuurgevoelig. De berekeningen die in het verslag van de rode metaal-centrale van Charleroi staan zijn bijna apocalyptisch: 200.000 jobs zullen gepletwalst worden in deze sector binnen de vijf jaar. Duferco-Clabecq zal niet gespaard blijven.

Ondanks de grote technische en wetenschappelijke vooruitgang en de stijging van de productiviteit slaagt de economie er niet meer in om deze verwezenlijkingen om te zetten in een verbetering van de levenskwaliteit. Het economische systeem overleeft niet meer op rationele basis maar door gebrek aan een uitdager, een alternatief. Deze situatie kan enkel voortbestaan door de actieve medewerking van de sociaal-democratie.

SP-voorzitter Patrick Janssens wil de SP grondig vernieuwen. Op de fractiedagen van de SP in Nieuwpoort van 6 en 7 november legde hij een kritisch document voor dat een eerste aanzet moet zijn tot de geplande partijvernieuwing. De nota van Janssens was in de eerste plaats bedoeld voor de kaderleden, maar omdat dit document onvermijdelijk toch op een of andere redactielokaal zou terechtkomen, verkoos hij de nota meteen zelf wereldkundig te maken.

Subcategorieën

Tijdschrift Vonk

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, lachende mensen, tekst

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken