De laatste weken zagen we verschillende keren een botsing tussen de vakbonden en de politieke partijen over het voorstel van een algemene sociale bijdrage (ASB). Voor ABVV en ACV moet zo’n ASB de sociale zekerheid (SZ) van extra middelen voorzien. SP.a en CD&V reageren daar allergisch op. Vonk sprak hierover met Jozef Mampuys, hoofdredacteur van Raak, het blad van de Kristelijke Werknemers Beweging.

ACV en ABVV stellen een algemene sociale bijdrage voor om de sociale zekerheid (SZ) te financieren. Dat de vakbonden weerwerk bieden tegen het kaalplukken van de SZ kunnen wij alleen maar toejuichen. Als werkende mensen moeten wij inderdaad niet de klaagzang van het patronaat en de regering volgen, maar daarentegen een eigen visie hebben op financiering van maatschappelijke behoeften (zoals gezondheidszorg, pensioenen enz.). Daarom dat Vonk ook graag een bijdrage levert aan dit debat.

Met onze reeks artikelen ‘Het leven zoals het is’ willen we via interviews tonen dat leven onder het kapitalisme voor veel mensen geen lachertje is. Voor artiesten bijvoorbeeld. C. is een jonge dertiger en sinds zijn 18de actief bezig met kunst. Volgens de overheid is hij echter werkloos en moet hij dus een ‘echte’ job gaan zoeken.

Of de staking in de distributiesector doorgaat, weten we vandaag. Het ongenoegen bij de basis is groot. Vorig jaar konden ze hun slag al eens thuis halen louter door te dreigen met een staking. Wij gingen deze week de sfeer snuiven op de militantenvergadering van BBTK Handel Antwerpen en interviewden enkele delegees.

Op 17 en 18 december houdt de SP.a haar ideologisch congres. De inhoudelijke voorbereidingen zijn ondertussen gestart, onder de vleugels van drie v’s: verwondering, verontwaardiging en verantwoordelijkheid. We zullen dan ook bij wijze van boutade onze visie op het gebeuren in overeenstemming met deze gladde marketingaanpak uiteenzetten. Deze tekst verspreidde Vonk als pamflet op 1 mei.

In de voedingsindustrie hebben ze na tien dagen actie een loonsverhoging van 5,2 procent in de wacht gesleept. Dat is niet niks in het huidige klimaat. Veel syndicalisten zullen zich afvragen: hoe deden ze dat? Gezien de conflicten in veel andere sectoren is het interessant om hier even bij stil te staan.

In het najaar organiseren de socialisten nog eens een ideologisch congres. Hoewel Stevaert ons vertelt dat dit gebeurt in het kader van 120 jaar socialistische partij en 60 jaar sociale zekerheid liggen de bedoelingen van de SP.a-top elders. Daarom deze bijdrage net na 1 mei, zodat we in de beste tradities van de arbeidersbeweging de strijd kunnen aanvatten tegen de mist waarin de sociaal-democratie de sociale strijd tracht te hullen.

Teneinde druk te zetten op de onderhandelingen met de patroonsorganisatie Agoria over het sectorakkoord op dinsdag 19 april, gingen de werkers van zo’n 150 grote bedrijven reeds in staking op de maandag 18 april. De grote bedrijven hebben immers meer invloed binnen de besluitvorming in Agoria.

Ter gelegenheid van 1 mei publiceren we meigroeten uit de hele beweging. Dit is onze bijdrage tot een strijdbare Dag van Arbeid. Maar deze meigroeten zijn ook een belangrijke bron van inkomsten. Vonk is volledig zelfgefinancierd. Wij hangen dus niet af van subsidies of van de banken. Al het geld voor het financieren van onze werking komt van gewone mensen: arbeiders, bedienden, werklozen, studenten enzovoort.

Op woensdag 20 april is er een grote actie van de onderwijsvakbonden tegen hun minister Frank Vandenbroucke. Deze actie niets te vroeg. Reeds van het begin van dit jaar weten we dat er tal van besparingen gepland zijn, zowel bij het onderwijzend personeel, de centra voor leerlingenbegeleiding als het ondersteunend en meester-, vak- en dienstpersoneel.

De paus is dood. Sinds het begin van zijn pijnlijke doodstrijd worden we overal ter wereld overstelpt met een reusachtige mediacampagne waarin het leven en de daden van Johannes Paulus II worden bewierookt. Hier volgt een kritische terugblik op het pontificaat van Johannes Paulus II.

De voedingssector is als eerste op koers om de loonnorm te doorbreken. Maar het patronaat van de voedingsindustrie doet moeilijk. Hier proberen we uit te leggen hoe en waarom Fevia vervelend doet bij het ondertekenen van een akkoord dat al door de vakbonden werd goedgekeurd.

In tijden van spanningen tussen arbeid en kapitaal proberen de bazen altijd de loontrekkenden te verdelen. In de voedingssector is dat vandaag ook zo. De bazenorganisatie Voka publiceerde een ronduit gortige persmededeling om te stoken tegen ‘de Walen’. De Antwerpse ABVV Voedingscentrale reageerde dan ook prompt. We publiceren hier hun antwoord.

Vrijdag 25 maart staakten de Vlaamse ambtenaren. We interviewden Yves Brusseel, ACOD vakbondsmilitant afdeling Oostende, over het hoe en het waarom van de stakingsactie.

Na een tweetal weken van acties werd er dinsdag een ontwerp van sociaal akkoord bereikt in het paritair comité van de Voedingsnijverheid. Donderdagavond 24 maart kwamen de delegees van de afdeling Antwerpen-Waasland bijeen om een standpunt te bepalen. Het sociaal akkoord werd unaniem goedgekeurd door de delegees. Wij hadden een gesprek met de lokale secretarissen Yvan de Jonge en Dany van Cauwenbergh na afloop van de vergadering.

De beurtstakingen in de Voeding gingen vandaag verder. De Rode Woede toont dat we de zever van het patronaat niet moeten slikken. In Kontich, nabij Antwerpen, ging het bedrijf Dulcia Haribo plat. We interviewden ABVV delegee Krista van Geldorp en secretaris Dany van Cauwenbergh.

De krachtsproef voor een goede CAO in de voedingsindustrie is volop aan de gang. Baudouin Ferrant, secretaris ABVV Voeding in Brussel, levert ons zijn eerste analyse van wat een toonaangevende strijd aan het worden is.

Na drie dagen actie in de voedingsindustrie heeft het ABVV aangetoond dat het sterk gesteund wordt door de basis in haar eisen voor meer loonsverhoging. Op sommige plaatsen zoals bij Kraft, Jupiler, Godiva en anderen deed zelf het ACV mee. De voedingsector heeft niet de gewoonte om haantje de voorste te spelen in de CAO-strijd. Wij gingen peilen aan het piket van Inbev wat er aan de hand is.

De bazen maken winst. Dat wisten we al. Maar dat hun winsten alsmaar blijven stijgen en zelfs recordhoogtes halen is minder geweten. Ondertussen blijft de tewerkstelling ter plaatse trappelen en volgen de lonen de stijging van de winsten niet. Dit artikel analyseert de staat van de klassenstrijd in België.

Aangezien de regering niet wilde toegeven, begon de non-profit vanaf 26 februari aan een staking van onbepaalde duur. Hun vastberadenheid heeft duidelijk het verschil gemaakt. Voor diegenen die er nog aan twijfelden: strijd loont. Het akkoord betekent nochtans geen rust in de sector.

Ondanks acht jaar toepassing van de Europese richtlijnen is er over het geheel genomen niks in de goede richting geëvolueerd, tenminste niet voor de loontrekkenden. Het goede nieuws is dat (bijna) niemand nog gelooft in de kletspraatjes over ‘het competitieve Europa van volledige tewerkstelling en welvaart’.

In een klimaat waarin zelfs voor de meest gerechtvaardigde sociale eisen zoals die van de gezondheidswerkers geen geld heet te zijn, staat de Vlaamse regering op het punt om drie miljard euro uit te trekken voor een investering die een gevaar betekent voor de leefbaarheid van Antwerpen en de gezondheid van haar inwoners. Vonk publiceert een exclusief en vernietigend milieueffectrapport van eigen hand.

Volgens het nieuwe IPA zouden we meer overuren ‘mogen’ kloppen. Altijd maar meer werken is nochtans schadelijk voor onze gezondheid. Broes kan daarvan getuigen. Hij werkte jaren bij een groot transportbedrijf. Tot zijn rug het begaf. Toen mocht hij opkrassen.

Het zit veel syndicalisten hoog dat SP.a en PS het asociale voorstel tot Interprofessioneel Akkoord met de regering zullen uitvoeren. Onmiddellijk nadat dit bekend werd, kregen we deze reactie van een delegee die deel uitmaakt van het Uitvoerend en Nationaal Comité van de BBTK en tevens lid is van de SP.a.

In 2003 bewezen de dokwerkers dat we door een aangehouden strijd mét grote mobilisaties zelfs het zogezegd onaantastbare Europa kunnen tegenhouden. Ze jaagden de europarlementsleden de daver op het lijf zodat de richtlijn voor de liberalisering van de havens er uiteindelijk niet doorkwam. Maar de kapitalistische EU blijft proberen.

Het ABVV heeft met 52 procent van de stemmen het voorstel voor Interprofessioneel Akkoord verworpen. Binnen de christelijke vakbond stemden drie kwart voor en in de liberale ACLVB kreeg het akkoord de steun van twee derden van het bestuur. Wat betekent dit resultaat en hoe moet het nu verder?

Deze open brief is gericht naar de talrijke vakbondsmilitanten die zich de volgende weken zullen uispreken over het voorstel van Interprofessioneel Akkoord 2005-2006. Wij denken dat het voorstel dat op tafel ligt niet voor sociale vooruitgang zorgt. Lees hier onze analyse.

De betoging van 21 december is een voorteken. Ook in België laait sociaal protest op. De traditionele overlegstructuren doen het niet meer. De syndicale achterban is het patronale liedje spuugzat. Ondanks alle blusapparatuur zal dit vroeg of laat tot een échte krachtmeting leiden waarvan de kapitalistische maatschappelijke ordening zelf de inzet zal zijn.

In december was het weer witte woede al wat de klok sloeg. Op 27 januari roepen ze opnieuw op voor een nationale betoging en willen daarbij 20.000 mensen op de been brengen. We interviewden Walter Cornelis, nationaal secretaris van de vakbond LBC (ACV), over de eisen en mobilisaties van de witte woede.

Een syndicale werking in een call-center, het is niet evident. Nochtans is de uitbuiting hier groot. Mensen werken er tegen de klok en onder zware druk om cijfers te halen. Dat kunnen de (voormalige) bedienden van Up-Call beamen. Zij kwamen recent in de media omdat ze in staking gingen tegen het wanbeheer van hun bazen.

Het moest ervan komen. Na maandenlange provocaties van de bazen is er een einde gekomen aan het geduld van de vakbondstop. Het geduld van vele arbeiders en bedienden was echter al lang op. Zij staakten en betoogden vandaag. Hier kan u de strategie lezen die wij voorstellen.

Dikwijls zeggen economen dat België is geëvolueerd van een industriële economie met veel arbeiders naar een diensteneconomie, en dat daarom de arbeidersklasse aan het verdwijnen is. De situatie in de logistieke sector bewijst het tegendeel.

Als we de media mogen geloven, dan heeft de Belg de best gevulde spaarpot van Europa. Wat die media er niet bij vertellen is dat de spaarpot van de ene Belg eruit ziet als een klein spaarvarken, maar de spaarpot van een andere Belg als de kluis van Dagobert Duck.

Achtduizend mensen kwamen in Charleroi op straat in solidariteit met de glasarbeiders van AGC Automotive en tegen de patronale eisenbundel in het interprofessioneel overleg. Een kort verslag.

Sinds vorige maand heeft het Vlaams Belang een feitelijke meerderheid in de districtsraad van Deurne. Deurne is het meest oostelijk gelegen district van Antwerpen. In de slag om Antwerpen realiseert extreem-rechts hier dus een doorbraak op het Oostfront. Een nieuw Stalingrad blijft echter ook nog altijd mogelijk. Maar dan moeten er wel enkele voorwaarden vervuld zijn.

Het moest ervan komen. Na maandenlange provocaties, speldenprikken en aanvallen van de bazen tegen het brugpensioen, de koopkracht en de arbeidsorganisatie is er een einde gekomen aan het geduld van de vakbondstop. Het geduld van vele arbeiders en bedienden was echter al lang op.

Het cordon sanitaire is in versneld tempo aan het afbrokkelen. Een nieuw conservatief blok is in aanbouw. En daar heeft het patronaat wel oor naar.

De spontane staking van het personeel van de Belgium Refining Corporation kan uitlopen op een testcase voor de hele petrochemische sector. De directie weigert er de bestaande CAO toe te passen op de vooravond van de onderhandelingen voor een nieuwe sectorale CAO. Wij gingen praten met het piket.

Het ongenoegen stapelt zich op. In dit laatste deel van onze vooruitzichten, geschreven in september, analyseren we hoe het ongenoegen en de toenemende contradicties zich weerspiegelen in de vakbonden en de sociaal-democratie. Zowel de leiding van het ABVV als de leiding van SP.a kunnen hun malaise nog moeilijk toedekken.

De Post staakt tegen het uitblijven van de beloften uitgestippeld in hun CAO. Bovendien heerst er veel ongenoegen over de Georoute. De liberalisering brengt grote haast in hun leven.

Subcategorieën

Tijdschrift Vonk

Layout Vonk 3021 page 001

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken