Hoe het Antwerpse college het onveiligheidsgevoel te lijf wil gaan met een uniformenfetisjisme dat niets mag kosten.

De deregulering, of -zoals Wim Benda het in zijn artikel over Enron, ook op deze site terecht opmerkt- de ‘anders-regulering’ in het voordeel van het kapitaal, zet de zeehavens op hun kop. De havenarbeiders van Gent, Zeebrugge en Antwerpen hebben dit goed begrepen: zij waren massaal aanwezig op de betoging van de Europese vakbonden op 13 december in Brussel. De ‘wet Major’ die reeds een halve eeuw de arbeidsverhoudingen in de zeehavens regelt en die de dokwerkers een inkomensgarantie biedt ongeacht de variaties in de trafiek, dreigt plaats te maken voor een interimisering van de havenarbeid, met alle gevolgen voor de sociale zekerheid en voor de veiligheid van dien. Maar ook de openbare sector blijft niet gespaard.

Sinds de wereldrecessie wild om zich heen slaat, gaan de zaken voor het airconditioning-bedrijf, afkomstig uit het land van de rijzende zon, ook minder goed. Met als gevolg delocatie en jobverlies.

Op 21 januari had Guy Lauwers (secretaris ACOD-LRB Antwerpen) een onderhoud met personeelsschepen Van Peel m.b.t. de onderhandelingen over het nieuwe personeelsbehoeftenplan (PBP). Dit PBP wordt doorkruist door de eis van voogdijminister Van Grembergen om nog eens 6 miljoen euro te besparen op het personeel.

Het is genoegzaam bekend dat Antwerpen met hardnekkige problemen worstelt: verkrotting, sluikstorten, kleine tot zeer grote criminaliteit, verkeers- en parkeeroverlast, milieuvervuiling, racisme, instortende scholen enzovoort. Verschillende reorganisaties ten spijt slaagt men er niet in het beeld van de stad fundamenteel te wijzigen, hoewel er op veel plaatsen door zeer hard werkend en gemotiveerd stadspersoneel toch enige vooruitgang werd geboekt. Maar om de zagende en klagende Antwerpenaar (en soms doet hij/zij dat zelfs terecht!) tevreden te stellen mag het wel wat meer zijn.

Sabena en het sociaal, politiek en syndicaal faillissement

Half december vorig jaar keurde de regering een mededeling goed over de ”collectieve arbeidsbetrekkingen en de bevordering van het sociaal overleg”. Dit is een nota die de inmenging van de rechtbanken in sociale conflicten moet regelen. Het is inderdaad bijna een constante geworden dat patroons een beroep doen op de burgerlijke rechtbanken om stakingen te breken en piketten zware dwangsommen op te leggen.

Er heerst zenuwachtigheid in de Wetstraat. Is dit de voorbode van nieuwe verkiezingen? Hoe sterk staat de regering in de nieuwe economische situatie?

Op zaterdag 26 januari vindt er in de Bourlaschouwburg een Tangofestival plaats. Maar de banden tussen dit Zuid-Amerikaanse land en de Scheldestad worden jammer genoeg niet enkel aangehaald door tango maar ook door de slechte financiële toestand en dezelfde besparingslogica waaraan Antwerpen onderworpen wordt.

België produceert tot nader order 12,34 auto’s per 100 inwoners per jaar en bekleedt daarmee de eerste plaats in de wereld. Die productie is goed voor 30.000 arbeidsplaatsen. Tot zover het goeie nieuws. Het slechte nieuws is dat er momenteel 22 miljoen auto’s te veel gemaakt worden in de wereld, en dat er zowat 90 autofabrieken te veel staan op onze planeet.

Het faillissement van Sabena betekent een drieste mijlpaal in de sociale geschiedenis van België. Door het faillissement verloren meer dan 8.000 mensen in een klap hun job en wanneer we alle toeleveringsbedrijven mee tellen, staan er bijna 36.000 jobs op de helling.

Het schot voor de boeg van VLD-voorzitter Karel De Gucht om het stakingsrecht aan banden te leggen is een belangrijke waarschuwing aan het adres van de vakbonden. Schermen met ‘fundamentele rechten’ en ‘algemene principes’ volstaat niet om de zoveelste aanval tegen de arbeidersbeweging tegen te houden.

Het gaat slecht met de oppositie. Nu ja, het gaat ook niet echt goed met de regering, maar dat zal voor Stefaan De Clerck en konsoorten een schrale troost zijn. Zoals we bij het aantreden van paarsgroen al schreven: een van de sterkste troeven van de regering-Verhofstadt is de CVP, die als oppositiepartij niet weet op welk been te dansen.

De afschaffing van de maaltijdcheques van het gemeentepersoneel in ruil voor een baremaherziening werd op de korrel genomen door het Vonk-gemeenteraadslid Fabian Defraine, die als woordvoerder optrad van de SPT (Socialisme et Participation Tubizienne). De saaie begrotingsdiscussie kwam even tot leven toen Fabian Defraine voor een ‘onwetende’ gemeenteraad onthulde dat de inhaalbeweging van de barema’s voor het gemeentepersoneel ten koste ging van de maaltijdcheques die worden afgeschaft.

De bedienden van Sidmar staakten in mei voor de eerste maal in 21 jaar. De actie was gedeeltelijk gericht tegen het gebrek aan democratie in de onderneming. Ook in andere bedrijven pikken de arbeiders de kadaverdiscipline niet langer. Patrick Humblet van de Vakgroep Sociaal Recht aan de RUG zet hier zijn standpunt uiteen; Stephen Bouquin, docent sociologie aan de universiteit van Amiens geeft een aanvulling.

Het onveiligheidgevoel onder de bevolking wordt handig bespeeld door de regeringen van de internationale anti-terreurcoalitie, de VS op kop. Daaruit volgt een grotere verdraagzaamheid onder de bevolking voor nieuwe draconische wetgeving die de democratische rechten ondermijnt.

De SABENA-werknemers worden vandaag beloond met een faillissement zonder voorgaande in de Belgische sociale geschiedenis. Dit is de inhoud van het pamflet dat Vonk verspreidde op de recente betoging.

De regeringen van het internationaal antiterroristisch bondgenootschap maken nu gebruik van de vrees voor nieuwe aanslagen om maatregelen door te voeren die onze democratische rechten en vrijheden beperken. In naam van een efficiëntere bestrijding van het terrorisme plant de Belgische regering de oprichting van een Federale Directie voor de Openbare Veiligheid.

Een decennium van herstructureringen, meer flexibiliteit en privatiseringen hebben niet kunnen verhinderen dat het kapitalisme opnieuw in een neerwaartse spiraal terechtkomt. Na de periode van riante winsten komt opnieuw een periode aanzetten waarin de werknemers nog eens het gelag dreigen te betalen voor een nieuwe crisis. De vakbeweging kan zich niet veroorloven mee te glijden in deze neerwaartse spiraal. Een aantal ACOD-militanten stelden de volgende petitie op die oproept voor een daadwerkelijke mobilisatie op 19 oktober.

Oef. De troonopvolging is gered. Mathilde is in verwachting. Er is maar één probleem: geen kat is geïnteresseerd. De pulpblaadjes en dito TV-programma’s die hoopten munt te slaan uit de heuglijke gebeurtenis, zagen met lede ogen aan dat de publieke belangstelling onrechtstreeks evenredig was met de extra aandacht die ze eraan wilden geven.

Onlangs verscheen “Over de grenzen”, een boekje van SP-voorzitter Patrick Janssens. Met dit werkje en een “Ronde van Vlaanderen” wil Janssens de ingeslagen weg van de partijvernieuwing een stapje verder brengen. Op maandagavond 28 mei was het de beurt aan de SP-federatie Antwerpen. Een honderdtal mensen, vooral SP-leden, waren afgezakt naar het Zuiderpershuis om de plannen van Janssens te bediscussiëren.

Op 21 & 22 april ll. kwamen de Jongsocialisten bijeen in het Jeugdcentrum de Fabriek in Gent voor de ‘Take Off’ van het nieuwe jongerenproject van de SP. Er werd ons medegedeeld dat er een nieuwe jongerenbeweging zou worden opgestart en indien we niet akkoord waren, dan was dat maar zo. Op geen enkele vergadering (op lokaal, provinciaal of nationaal niveau) lagen de uitgangspunten van de vernieuwing voorgelegd ter stemming, hoewel zowel verschillende afdelingen als individuele leden daarop hadden aangedrongen. Het is dan ook geen wonder dat de Take Off op een stormachtige wijze van start is gegaan.

In oktober is een nieuwe Top gepland van de Wereldhandelsorganisatie (WHO), deze keer in Dora, hoofdstad van Qatar. De vorige top in Seattle eindigde in een compleet fiasco. De reden van de mislukking had echter niks te maken met de wereldwijde protestbeweging tegen de WHO en de vijftigduizend manifestanten die van Seattle een belegerde stad maakten, maar alles met de halsstarrige houding van de VS tegenover de ontwikkelingslanden en de groeiende spanningen tussen de VS, Europa en Japan.

Eind april betoogden een honderdtal inwoners van Tubeke tijdens de wekelijkse voetbalmatch om hun eis voor de heropening van het gemeentelijk zwembad kracht bij te zetten.

Nu het homohuwelijk de zegen heeft gekregen van de regering, zou België wel eens een van de eerste landen ter wereld kunnen worden waar homo’s en lesbiennes kunnen trouwen... met elkaar. Maar betekent dit dat de strijd gestreden is en we in alle maatschappelijke aanvaarding op beide oortjes mogen slapen? Natuurlijk niet.

Sedert het afsluiten van de Lambermont-akkoorden staat de VU permanent op springen. De ‘modernisten’ rond Bert Anciaux en Patrick Vankrunkelsven verdedigen het akkoord als een historische stap vooruit in de verdere federalisering van België, terwijl de orthodoxe flaminganten rond Geert Bourgeois het akkoord onaanvaardbaar vinden.

De reactie van de regering en meer bepaald van de socialistische ministers Vandenbroucke en Onkelinckx op de eisen van de betogers van 20 mei is niet ernstig. De kern van hun antwoord luidt: “we hebben al gegeven” (de fiscale hervorming) “en aangezien we vrijgevig zijn, zullen we er nog iets aan toevoegen”. Ze willen vervolgens iedereen in slaap wiegen met een rondetafelconferentie, “want de sociale zekerheid is aan modernisatie toe.”

De maatregelen voor een “rechtvaardigere verdeling” van de koek kunnen niet verbergen dat dezelfde koek op een totaal verkeerde wijze wordt gebakken. Of anders gezegd, ongelijkheid zit ingebakken in het kapitalistische systeem. Rechtvaardigheid kan maar bestaan indien de arbeidersbeweging niet alleen de hele koek opeist, maar ook de bakkerij.

Op 5 april ll. verzamelden een driehonderdtal ACOD-leden en afgevaardigden van het stads- en OCMW-personeel voor het stadhuis van Antwerpen. Reden was het bezoek van minister Sauwens, die opnieuw het zoveelste saneringsplan voor Antwerpen had voorgesteld.

Op 5 april verzamelden enkele honderden ACOD-militanten op de Grote Markt van Antwerpen naar aanleiding van het bezoek van VU-minister Sauwens. We moeten een kat een kat noemen: ACOD-LRB, de socialistische vakbond van o.a. het Antwerpse stadspersoneel is er niet echt in geslaagd voogdijminister Johan Sauwens een ‘warme ontvangst’ te bezorgen...

Het ABVV ging naar de onderhandelingstafel met vier sleuteleisen: meer loon, minder werkuren, betere werkomstandigheden en verhoogde verplaatsingsonkosten. De ontwerp-CAO was ondermaats en de patroons wensten bovendien meer flexibiliteit en interimarbeid door te voeren, terwijl dat laatste er tot nu toe verboden is.

De niet aangekondigde actie is het havenpatronaat in het verkeelde keelgat geschoten. De overheid moest het ontgelden omdat de operationele betrouwbaarheid van de haven in het gedrang was gekomen.

644 miljard Bef, zo rondde de ministerraad in maart 2001 de besprekingen af over de toekomst van het vervoer per spoor in België. Dit plan behelsde zowel de uitwerking van een algemeen vervoerplan voor de toekomst, alsook de rol die de NMBS zal moeten, kunnen, mogen spelen.

Deze tekst vat het standpunt samen van de SPT over de nieuwe crisis van het Waalse Staal na de aangekondigde fusie van Arbed, Usinor en Aceralia. Ook de Motie ter ondersteuning van de Arbeiders van Duferco Clabecq, zoals voorgesteld door de SPT-groep, wordt hier vermeld.

In maart keurde de gemeenteraad te Schilde n.a.v. de bespreking van de begroting 2001 een forfaitaire huisvuilbelasting goed, waarbij de inwoners 1Bef. per aangeboden liter restafval wordt aangerekend en 0,9Bef. per aangeboden liter GFT (groenten-, fruit- en tuinafval). De bedoeling zou zijn de burgers te stimuleren de afvalberg te verkleinen.

De bedrijfs-cao van Sidmar zit in een vernieuwingsfase eind maart. De arbeiderscentrales van het ABVV en het ACV voeren prikacties op 28 maart; de eisen zijn duidelijk: één uur arbeidsduurvermindering met 27 frank verhoging van het uurloon.

Het zal ook nooit goed zijn. Een mens is nog niet goed en wel bekomen van de onheilstijdingen dat de bevolkingsexplosie op wereldschaal zal leiden tot schaarste en overbevolking, of men slaat ons alweer om de oren met cijfers waaruit moet blijken dat we binnen 50 jaar in ons dichtbevolkte Europa niet meer met genoeg volk zullen zijn om de boel draaiende te houden.

De staking van de werknemers van het Zeewezen op 13 februari 2001 in navolging van hun actie van 17/11/00 heeft geen windeieren opgebracht. De resultaten mogen terecht historisch genoemd worden. De kabinetten Sauwens, Dewael en minister Stevaert waren de onderhandelaars van regeringszijde. De resultaten van de onderhandelingen moeten nog in een protocol worden gegoten en op 20 april ondertekend. Indien de gemaakte afspraken niet worden nagekomen, hervatten de werklieden onmiddellijk hun actie.

Op 1 mei is het de gewoonte om een balans op te maken van de toestand binnen de arbeidersklasse en haar organisaties. Maar vooraleer we daartoe komen is het geen kwaad idee om eerst de situatie van het wereldkapitalisme onder de loep te nemen, en die verslechtert met de dag.

Verrassend links. Dat is de indruk die het boekje van Patrick Janssens geeft na de eerste, en zelfs de tweede lezing. Natuurlijk werden we de afgelopen jaren op dat vlak niet echt verwend in de SP: in 1990 bombardeerde Frank Vandenbroucke het socialistische denken terug naar de pre-marxistische, utopische fase met zijn fabel over een eiland in “Over dromen en mensen”. En onder de dictatuur van Tobback werden er geen noemenswaardige boeken gelezen, laat staan geschreven.

Eind februari viel op de redactie een brief van De Post in de bus, getiteld “Hoe beter we elkaar begrijpen, hoe meer we voor u kunnen doen.” Je krijgt niet iedere dag een brief van De Post, dus begonnen we geboeid te lezen. Wat de praktische kant van de zaak betreft, werden we gewezen op een nieuw aanbod informatiebrochures, maar er was meer. De Post, zo werd ons met fierheid verteld, was een nieuwe weg ingeslagen.

Het personeel van de zwembaden en musea te Antwerpen, de buschauffeurs, het onderwijs, de ministeries en parastatalen, Sabena, Electrabel, de maatschappelijk assistenten van 60 OCMW’s... het lijstje van de actievoerd(st)ers en stakers in de openbare diensten leek de eerste twee maanden van 2001 wel eindeloos. Het ongenoegen bij de basis is zo groot dat de leiding van de twee grootste vakbonden - ACOD en CCOD - gedwongen werd om op woensdag 14 maart een nationale betoging te organiseren en alles wijst erop dat er tegen eind maart een nationale 24-urenstaking komt.

De linkse beweging Attac, vooral bekend om haar campagne voor de Tobin-taks, heeft een brochure uitgebracht onder de welluidende titel ‘Tegen de dictatuur van het kapitaal’. En het mag gezegd worden, het is op gebied van analyse een schitterend document. De auteurs zeggen in minder dan 80 bladzijden wat de meeste auteurs nog niet in een boek kunnen uitleggen en blijven in al hun beknoptheid toch helder.

Op 15 februari verzamelden vakbondsafgevaardigden uit alle Electrabel-vestigingen om actie te voeren aan het hoofdkwartier in Brussel. Iets voor 11u30 bezetten de manifestanten een tijdje de Regentlaan. Die dag gingen de vakbonden en bedrijfsleiding opnieuw rond de tafel zitten om te praten over de toekomst van het personeel. Vonk had een gesprek met André Debacker, ABVV Gazelco Syndicaal Afgevaardigde bij Electrabel Antwerpen.

Subcategorieën

Tijdschrift Vonk

Vonk 323 layout 1 page 001

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken