De Oosterweelverbinding is
een typische kapitalistische oplossing voor een kapitalistisch probleem. In dit dossier gaat op allerlei vlakken de belangenvermenging tussen staat,
politiek en patronaat heel ver. De gewone mens is uiteraard zoals steeds de
pineut.
"In
de zestiende eeuw werd Antwerpen geterroriseerd door Lange Wapper, een
kwelgeest die de nachtelijke straten van de binnenstad onveilig maakte.
Gelukkig bestond Lange Wapper enkel in de volkse verbeelding. De kwelgeest die
nu op Antwerpen wordt losgelaten in de vorm van de Oosterweelverbinding en de
daarbij horende Lange Wapper Brug begint echter gevaarlijk reële proporties aan
te nemen."
Dat
schreven we drie jaar geleden. Toen al is de stRaten-generaal (SG), een koepel
van Antwerpse buurtcomités, met een alternatief op de proppen gekomen. Dit
alternatief werd nooit ernstig onderzocht. Het werd immers doorgelicht door een
studiebureau (TV-SAM) dat verbonden is aan de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel
(BAM), de regisseur van het Oosterweelproject. Dit is in strijd met de
wettelijke bepalingen rond de onafhankelijkheid van het alternatievenonderzoek.
In dit dossier gaat op allerlei vlakken de belangenvermenging tussen staat,
politiek en patronaat heel ver. Het gaat dan ook om een miljardenproject dat
menige portefeuille kan aandikken. De gewone mens is uiteraard zoals steeds de
pineut.
De
onrechtvaardigheid en onredelijkheid van het kapitalisme beperkt zich niet tot
de werkvloer of uitbuiting in de Derde Wereld. Het doordringt alle aspecten van
de maatschappij, ook de organisatie van het verkeer. De Oosterweelverbinding is
een typische kapitalistische oplossing voor een kapitalistisch probleem. Vanaf
de jaren ’70 hebben bedrijven besloten geen stocks meer aan te houden en al hun
onderdelen ‘just-in-time’ te laten leveren want dit is winstgevender. Dat heeft
verschillende asociale gevolgen, onder andere dat onze wegen (betaald met ons
belastingsgeld) nu dichtslibben door steeds meer vrachtwagens, vaak
slechts voor de helft gevuld. De kost is uiteraard niet voor de privésector
maar voor ons: files, milieu, kapotte wegen (dubbele kost: herstelwerken +
verkeersongevallen) en dure ‘oplossingen’ zoals de Oosterweelverbinding.
Op
geen enkel moment stellen de beleidsmakers die economische organisatie zelf in
vraag, alsof het een axioma is dat je moet aanvaarden. Nochtans is de economie
op een uiterst irrationele manier georganiseerd, namelijk op basis van
concurrerende belangen zonder met enig ander aspect dan financiële winst
rekening te houden. Door het totale gebrek aan planning moet dat tot problemen
leiden. Het is juist in de mobiliteit dat de nood aan een democratische
planeconomie steeds duidelijker wordt.
Je
kunt meer kritische analyses over de Oosterweelverbinding via de volgende links
lezen:
http://www.vonk.org/content/view/1462/30/
