Na 2 onderhandelingsrondes is het sociaal overleg in de metaalsector in december afgesprongen. Dit zowel voor paritair comité 111 (metaalarbeiders) als 209 (metaalbedienden). In een gezamenlijk pamflet stellen de vakbonden dat patroonsorganisatie Agoria naar de onderhandelingstafel kwam zonder voldoende mandaat om een akkoord te sluiten, de behoeften van de werknemers te herkennen of zelfs het sociaal overleg in acht te nemen.
“Geen enkele verbetering voor de koopkracht, misschien 1€ aan maaltijdcheques… afhankelijk van de goede wil van de werkgever! Terwijl bedrijven vorig jaar recorddividenden hebben uitgekeerd, die hoger waren dan hun winsten, ten koste van investeringen en loonsverhogingen. Niets om de eindeloopbanen lichter te maken, maar alles om het werk nog flexibeler te maken!”
“Bijgevolg heeft het gemeenschappelijk vakbondsfront vastgesteld dat het onmogelijk is om tot een sectoraal akkoord te komen met Agoria. Niet uit willekeur, niet uit gratuite radicaliteit, maar omdat de werkgevers, via Agoria, de sectorale onderhandelingen tot holle frasen hebben herleid, door Agoria onvoldoende onderhandelingsruimte te geven.”
Het gemeenschappelijk vakbondsfront weigert hierin mee te gaan en noemt het een schijnvertoning: het sociaal overleg mag niet dienen om te doen alsof men onderhandelt. In het pamflet leggen de vakbonden de verantwoordelijkheid voor het afspringen van de onderhandelingen duidelijk in het kamp van de werkgevers. De conclusie luidt dan ook dat indien de werkgevers weigeren ernstig te onderhandelen, de krachtsverhoudingen zich elders moeten opbouwen.
De vakbonden stellen dat het gebrek aan respect voor de werknemers en het sociaal overleg mobilisatie noodzakelijk maakt. Het uitblijven van een akkoord zal gevolgen hebben. Alle acties die in de bedrijven gevoerd worden als gevolg van het mislukken van de sectorale onderhandelingen, zullen door de vakbonden als staking erkend worden. De metaalvakbonden hebben alvast een stakingsaanzegging ingediend vanaf 15 januari.
Sociaal verzet tegen Arizona breidt verder uit
Ondanks de poging van de regering om het sociaal protest de wind uit de zijlen te halen door in november, op de eerste dag van de stakingsdriedaagse, een begrotingsakkoord aan te kondigen, blijft de onvrede groeien. Deze begroting komt dan ook neer op een nieuwe resem bezuinigingsmaatregelen die niet eens volstaan vanuit de optiek van de regering en het patronaat. “Het zomerakkoord is in die zin dan ook slechts een voorproefje van de sociale achteruitgang die de werknemers van dit land nog voorgeschoteld zullen krijgen wanneer Arizona zijn kortzichtige koers van bezuinigen voortzet zonder extra inkomsten te voorzien” zegt het ABVV. Ondertussen giet premier De Wever olie op het vuur door op zijn typische “ik zal het eens zeggen” manier te verklaren dat dit nog maar het begin is en dat we nu, 20 jaar te laat, min of meer een “normaal noord-west Europees land zoals Duitsland en Nederland” zijn geworden. Alles wijst erop dat het massale sociale verzet tegen de afbraak van onze sociale rechten, die de afgelopen 70 jaar door klassenstrijd werden afgedwongen, nog grotere proporties zal aannemen dan in 2025.
Vonk zegt reeds jaren dat het overlegmodel ten dode opgeschreven is. In de huidige omstandigheden is het niet veel meer dan een schijnvertoning. Het kapitalisme kent slechts één oplossing voor crisissituaties; meer zweet, bloed en tranen. Het bedreigt onze levens(standaard).
Hoog tijd dat we de infuus uittrekken en de economie in gemeenschapsbezit brengen, pas dan kunnen we een sociale maatschappij uitbouwen, zonder miljardairs die op de samenleving
