HomeActualiteitBelgische politiekRood Alarm, de prijsstijgingen maken ons arm!

Rood Alarm, de prijsstijgingen maken ons arm!

Van 9 juni tot 12 juni houden de vakbonden in het
hele land betogingen voor meer koopkracht. Dit is de tekst van het pamflet dat
Vonk gaat verdelen in verschillende bedrijven en op de betogingen.

Rood Alarm, de prijsstijgingen maken ons arm!
De tijd is meer dan rijp voor een algemene vakbondsactie
voor de verhoging van de koopkracht. De bazen en hun economisten beweren dat
het koopkrachtsverlies in ons hoofd zit. Sommigen hebben het zelfs over
‘hysterie’. Wij weten beter. De ‘Rode Alarm’ week van betogingen over het hele
land (van 9 tot 12 juni) moet dus met beide handen gegrepen worden door de
delegees in de ondernemingen. De metaalarbeiders uit de onderaannemingen van
Ford gaven in het begin van het jaar het signaal voor een golf spontane stakingen.
Andere bedrijven en sectoren hebben zich hierbij aangesloten. Op die manier is
er op vele plaatsen aan koopkracht gewonnen. Het is dus mogelijk door actie te
winnen. De zeer geslaagde 24-uren staking van het spoor stond onder andere ook
in het teken van de koopkracht. Veel gezinnen komen niet meer toe met hun loon
of uitkering en zitten op het eind van de maand zonder geld. Dat kan zo niet
meer! Meer en meer werkende mensen glijden af naar de armoede.  Nochtans zijn de winsten van de bedrijven
nooit zo hoog geweest. Zij zwemmen in het geld.

Wat doet de regering Leterme I ondertussen? Die kibbelt over
communautaire kwesties. Zelden is een regering zo besluitloos geweest als deze.
Leterme I is volledig onverschillig voor het lot van de gewone mensen. "Er is
geen geld meer" beweerde Verhofstadt nog bij het begin van het jaar. Veel geld
is opgesoupeerd door de kost van de gulle cadeaus aan het patronaat. De
‘notionele interestaftrek’ heeft de staatskas – dus ons belastingsgeld – 3
miljard euro gekost. De vennootschapsbelasting is dankzij dit fraai fiscaal
geschenk gedaald van 34 procent naar 25 procent. Geen geld, zegt u?

De beste verdediging tegen de prijsstijgingen is de index.
Hier mag niet aan geraakt worden. Wij willen echter een echte index – geen gezondheidsindex
waar de olieproducten niet in worden opgenomen – in België en in heel Europa. Maar onze lonen zijn eigenlijk ook te laag. Een
loonsverhoging van 1 euro per uur komt best ook in onze eisenbundel.

Syndicaal verzet tegen deze wantoestanden is zeer welkom,
maar ook een politiek verlengstuk is nodig. We willen SP.a en PS aan onze zijde
zien op straat en aan de piketten. We verwachten van de socialistische partijen
dat zij aftstappen het communautair opbod en tonen dat dit maar een rookgordijn
is om de mensen te verdelen en een rechts sociaaleconomisch   programma door te drukken. Tenslotte willen
we dat de SP.a zich niet laat verleiden tot nieuwe regeringsdeelname en dat de
PS uit de regering Leterme I stapt.

Werkonderbrekingen in de bedrijven!

Om nog meer kracht te zetten achter de betogingen van de
vakbonden stellen we voor dat er ook werkonderbrekingen worden gehouden. Na een
algemene personeelvergadering kan dan iedereen naar de betoging gaan. Hoe meer
volk er op straat komt hoe luider ons boodschap zal klinken. Na deze
straatmanifestaties verwachten we een echt actieplan van de vakbonden dat kan
uitmonden in een echte stakingsdag in alle bedrijven.

Wie wordt
er rijk van de dure voedselprijzen?

Niet de
kleine boeren. Hun inkomen in België is in 2007 niet gestegen. Vandaag krijgen
veetelers veel minder geld voor hun runderen en varkens terwijl het vlees in de
winkelrekken helemaal niet goedkoper is. Voor een biefstuk krijgt een teler
slechts 29 procent van de prijs. Voor een ei is dat 32 procent en voor een
appel 35 procent. Op wereldvlak dalen de inkomens van de kleine boeren. 
Een producent van peulvruchten in
Zimbabwe krijgt amper twaalf cent van elke euro die de verkoop van zijn
groenten opbrengt in de supermarkten in de industrielanden. Een Keniaanse
groenteteler krijgt veertien cent per euro. De arbeiders van bananenplantages
in Ecuador zien slechts 1,5 procent van de opbrengst. Er blijft dus veel geld plakken aan de vingers
van de tussenschakels. De aankoopcentrales, de voedingsindustrie en vooral de
distributeurs gaan met de poen lopen. Wij eisen in de eerste plaats dat deze
bedrijven hun boekhouding openen voor inspectie door de vakbonden, consumentenorganisaties
enz.

Zo zullen
we zien hoe die superwinsten gemaakt worden. Vervolgens willen wij een
effectieve controle op de prijzen door de vakbonden. Ten slotte zijn wij
voorstanders van de nationalisatie van de hele voedingsindustrie -en verdelers
onder democratische controle en beheer van het personeel, consumenten en de
overheid.  Zo een vitale sector die kan
beslissen over het leven en dood van miljoenen mensen in de wereld mag niet in
de handen blijven van privé-belangen. Het is niet omdat er te weinig voedsel is
in de wereld dat de prijzen stijgen. Er is voldoende voedsel om twee keer de
huidige bevolking te voeden. Het is de manier waarop de voedselproductie is
georganiseerd – voor winst en niet voor het algemeen belang – die
verantwoordelijk is voor de huidge crisis. Het wereldkapitalisme zorgt voor
wereldproblemen zoals nooit tevoren. Ons antwoord hierop is internationale
actie van de arbeidersbeweging voor wereldsocialisme.

Voor de
nationalisatie van de energiesector

De prijs voor aardgas en elektriciteit steeg op korte tijd
met respectievelijk 25 en 15 procent.. De energiewaakhond CREG berekende dat de
energiefactuur voor een gemiddeld gezin dit jaar met zowat 300 euro zal
stijgen. Ondertussen maakte Electrabel in 2006 2,3 miljard euro winst of 200
euro per gezin. In 2007 en dit jaar de winst nog groter zijn. We zullen de energiesector
slechts kunnen bevrijden uit de wurggreep van het winstbejag als we van Electrabel een
openbaar bedrijf maken. Een belangrijke vermindering van de energieprijs en een
maximumfactuur is dan in handbereik. Ook kan dit zorgen voor grote investeringen
in groene en duurzame energie.

Sluit aan bij Vonk

Vonk is een marxistische besweging die deel uit maakt van de
‘International Marxist Tendency’ (zie www.marxist.com). Samen met veel andere
socialisten staan wij ook aan de wieg van SP.a Rood. De winsthonger overheerst
alles in deze kapitalistische maatschappij. Een democratische geplande en
genationaliseerde economie, de basis van een socialistische maatschappij kan
hier een einde aan maken. Wil je meewerken aan deze veranderingen sluit dan aan
bij Vonk. Mail naar info@vonk.org of bel
naar 0479/25.77.35

Download het pamflet in PDF-formaat hier (voorkant) en hier (achterkant). 

Auteur

Posttag