De strijd tegen de hervormingsplannen van minister Glatigny is de voorbije weken een nieuwe fase ingegaan. Besparingen in het onderwijs, investeringen in het leger: dat wordt niet geaccepteerd! De beweging wordt gekenmerkt door haar spontane en dynamische karakter, de nauwe solidariteit tussen leerkrachten en scholieren. De beweging radicaliseerde ook zeer snel, met name door de reactie op het politiegeweld tegenover de gemobiliseerde scholieren.
Terwijl de strijd zich ontwikkelt, blijft de vakbondsleiding afwezig of stelt ze zich ronduit vijandig op tegenover de initiatieven van onderuit. In Brussel en Luik sloot CGSP-Enseignement de meest strijdvaardige afgevaardigden zelfs uit.
De voorbije weken ging de beweging verder, maar er dreigt ook een isolering. Om de krachtsverhouding verder op te bouwen, is er een uitbreiding naar andere sectoren nodig, in de eerste plaats naar de openbare diensten en zorgsector die evenzeer getroffen worden door harde besparingsmaatregelen.
Die discussie stopt niet aan de gewestgrenzen. Ook de Vlaamse regering bespaart op het onderwijs. Het is dan ook volledig terecht dat verschillende afdelingen van ACOD Onderwijs binnen de structuren op de nood aan solidariteit en steun wijzen. Het is het moment om massale solidariteit te tonen en te mobiliseren voor de komende acties.
Massale solidariteit vergt massale mobilisatie en dat kan via algemene vergaderingen op elke school, waar zowel leerlingen als leerkrachten aan deelnemen. Zulke vergaderingen kunnen informeren over de strijd aan Franstalige kant, het onaanvaardbare politiegeweld en de link maken met de besparingen van de Vlaamse regering. Om leerkrachten en scholieren te mobiliseren is een duidelijk standpunt en open discussie cruciaal.
