De Wereldschool van het Communisme 2026 is het grootste evenement dat de Revolutionaire Communistische Internationale (RCI) ooit heeft georganiseerd. Met 500 deelnemers deelnemers ter plaatse, 7900 geregistreerde online kijkers en duizenden deelnemers aan watch parties over de hele wereld, schatten we dat dit jaar meer dan 10.000 mensen op de een of andere manier deelnamen aan de Wereldschool van het Communisme.
[Bekijk hier alle sessies van de Wereldschool van dit jaar]
Deelnemers uit meer dan 130 landen schreven zich in om deel te nemen aan onze School, waaronder 4400 die wilden lid worden van de RCI.
Kameraden organiseerden watch parties voor de Wereldschool van Dallas tot Delhi, met honderden aanwezigen. In Denemarken organiseerden kameraden een ‘Nordic School’ met 250 deelnemers, een evenement van een week lang om de School te volgen, vol sport, muziek en activiteiten.
Ook in de Alpen bruiste het van de discussies tot diep in de nacht. De Zwitserse afdeling van de RCI bracht er 130 communisten bij elkaar om een week lang in een schilderachtige omgeving te kamperen en de livestreams van de Wereldschool te volgen.
Midden in het meest door crises geteisterde tijdperk in de geschiedenis van het kapitalisme, wentelt de rest van ‘links’ zich, zonder perspectief of heldere ideeën, in wanhoop. De Wereldschool daarentegen was een bastion van revolutionair optimisme en vastberadenheid, juist omdat het een school van heldere ideeën was.
De slogan van het evenement vatte ons doel samen: ‘De kracht van ideeën’. Gedurende een week vol discussies, met meer dan 20 sessies die live werden uitgezonden naar communisten over de hele wereld, was het doel om bij jonge communisten een passie aan te wakkeren voor de brede, krachtige ideeën van het marxisme; de ideeën die het essentiële wapen vormen dat jonge revolutionairen nodig hebben om het kapitalisme omver te werpen.
De Wereldschool zal ongetwijfeld het startpunt blijken te zijn voor de verdere ontwikkeling van de RCI, nu we onszelf de directe doelstelling hebben gesteld om wereldwijd 10.000 revolutionaire communisten te organiseren.
Misschien geeft geen enkel ander cijfer een nauwkeuriger beeld van de richting die onze Internationale na deze School zal inslaan dan de verbazingwekkende financiële inzamelingsactie, die meer dan € 700.000 heeft opgebracht.
De achteruitgang en de val van een maatschappelijke orde
Het startschot werd gegeven door Alan Woods, leider en theoreticus van de RCI, die in de openingssessie de inzet bepaalde door de tumultueuze wereldsituatie waarin we leven te analyseren.
Hij begon met een parallel te trekken tussen onze wereld, de laatste dagen van het oude Rome en de chaotische ineenstorting van de feodale orde. Net als toen lijkt de wereld uiteen te vallen in oorlogen, hongersnoden en genocides, terwijl een verdorven, parasitaire elite rijker wordt dan ooit.
Voor velen voelde het als het einde van de wereld. Maar zoals Alan uitlegde:
“Het was niet het einde van de wereld. Het was het einde van een specifiek systeem van uitbuiting.”
Instortende levensstandaard, imperialistische oorlog, genocide, het Epstein-schandaal, bezuinigingen – Alan sneed door de chaos heen om uit te leggen dat achter al deze afschuwelijke symptomen het feit schuilgaat dat het kapitalisme allang niet meer bijdraagt aan de vooruitgang van de mensheid.
Maar deze helse situatie kent een tegenpool in het bewustzijn van arbeiders, jongeren en armen over de hele wereld. Terwijl de School aan de gang was, ontvouwde zich een revolutionaire strijd op leven en dood in het door Pakistan bezette Kasjmir. Paras, een vooraanstaand communist van de Pakistaanse afdeling van de RCI, beschreef de gemoedstoestand van de massa’s:
“Ze hebben hun angst voor de dood verloren. Moeders kussen de voorhoofden van hun zonen en sturen hen de strijd in tegen de brutaliteit van de staatsrepressie.”
Onze School stuurde een boodschap van internationalistische solidariteit naar de massa’s van Kasjmir. Wij betuigen onvoorwaardelijk onze steun aan hen die vechten voor hun vrijheid.
“Wanneer de massa’s gemobiliseerd zijn, kan geen enkele macht op aarde hen stoppen,” legde Paras uit. Maar zoals in alle revoluties, “hebben ze ook een leiderschap nodig dat hen naar de overwinning kan leiden, en dat ontbreekt nu in Kasjmir.”
Het is onze dringende taak dat leiderschap in elk land op de planeet op te bouwen.
Aan materiaal is geen gebrek. De steun voor communistische ideeën neemt overal toe. Antonio Balmer van de Revolutionaire Communisten van Amerika citeerde bijvoorbeeld een peiling waaruit bleek dat 21 procent van de Amerikanen een positieve kijk op het communisme heeft, waaronder 38 procent van de jongeren. Dit, in het ‘hol van het beest’, de bakermat van de Rode Angst!
De kracht van ideeën
Midden in dit tijdperk van oorlog, revolutie en contrarevolutie, is het misschien verrassend dat de communisten een week wijden aan politieke discussies over onderwerpen als kunst, filosofie en geschiedenis.
Alan vergeleek de Wereldschool met Lenins uitgebreide studie van Hegel tijdens de grote imperialistische slachting van de Eerste Wereldoorlog.
“Wat deed Lenin? Hij was zijn messen aan het slijpen… door dialectiek en marxistische filosofie te bestuderen. En jullie moeten zijn voorbeeld volgen.”
De meer dan twintig discussies gedurende de week bestreken het hele spectrum van de marxistische theorie. Sessies zoals ‘Multipolariteit en marxisme: hoe communisten imperialisme bestrijden’ en ‘1929 en de Grote Depressie’ bereidden kameraden voor op het beantwoorden van prangende vragen die jonge revolutionairen vandaag de dag bezighouden.
Maar andere sessies, zoals ‘Marxisme en kunst’ en ‘Sjostakovitsj: de muzikale stem van de Russische revolutie’, waren erop gericht communisten, zowel nieuw als oudgediend, kennis te laten maken met de schatten van de menselijke cultuur die tegenwoordig voorbehouden zijn aan een minderheid. Alan sloot zijn lezing over ‘Marxisme en kunst’ af met de woorden:
“We mogen niet bekrompen zijn. We moeten met heel ons hart en heel onze ziel de hele menselijke cultuur, het hele menselijke leven omarmen. We moeten onze horizon verruimen naar de grote prijs: de uiteindelijke overwinning van het proletariaat en de vestiging van een wereldwijde communistische gemeenschap waarin kunst en cultuur eindelijk het bezit van het hele volk zullen worden.”
De School behandelde ook belangrijke historische vraagstukken. Terwijl Trump de 250e verjaardag van de VS vierde met motorcrossshows en een worstelwedstrijd, vierde de RCA dit revolutionaire evenement, dat lange tijd door de Amerikaanse heersende klasse is verdraaid, door het te herwaarderen. John Peterson, een vooraanstaand lid van de RCA, introduceerde zijn boek, Revolution and Counterrevolution in America: A Marxist Perspective.
Het is niet verwonderlijk dat de Amerikaanse sectie gedurende de week meer dan 100 exemplaren van het boek verkocht.
Ook Ben Gliniecki sprak over de Britse algemene staking die 100 jaar geleden Groot-Brittannië bijna tot een revolutie bracht. Terwijl de Britse heersende klasse dit bepalende moment in de geschiedenis van de arbeidersklasse volledig heeft verzwegen, claimen wij communisten het. Zijn boek, ‘Een communistische geschiedenis van de Britse algemene staking’, was uitverkocht!
Een van de belangrijkste lezingen van de week ging over Lenin en Trotski: Waar stonden ze werkelijk voor?, ingeleid door Niklas Albin Svensson. Dit viel samen met de heruitgave van het gelijknamige boek van Alan Woods en Ted Grant, dat hier bij Wellred Books te koop is.
Oorspronkelijk gepubliceerd in 1969, om jonge communisten die gedesillusioneerd waren door het stalinisme te bereiken, legt dit boek de ware ideeën van Lenin en Trotski, die volkomen vervormd werden, op meesterlijke wijze uit. De heruitgave had op geen beter moment kunnen komen, omdat het de beste tradities van ons verleden verbindt met de immense taken die voor ons liggen. Kameraden stonden te popelen om het boek in handen te krijgen en het was verreweg het bestverkochte boek van de week.
Dit is slechts een voorproefje. Geen enkel verslag kan de volledige breedte van de ideeën die in de School aan bod kwamen, weergeven. In plaats daarvan verwijzen we de lezer naar de volledige opnames van alle lezingen, die aan het einde van dit verslag staan vermeld.
Maar om een indicatie te geven van de belangstelling voor de marxistische theorie die de School heeft gewekt: Wellred Books – de uitgeverij van het RCI – verkocht voor € 5.900 aan revolutionaire literatuur aan de deelnemers. Dit bedrag is veel hoger dan wat Wellred de afgelopen twee jaar heeft opgehaald – het is ongeveer 25 procent hoger dan wat we vorig jaar tijdens het Wereldcongres hebben opgehaald.
Met de geschiedenis mee
Op de laatste dag gaf Ben Curry – van het Internationale Secretariaat van het RCI – een inspirerend verslag van de grote sprongen die de RCI dit jaar, tot nu toe, heeft gemaakt.
De Wereldschool van dit jaar was kwalitatief anders dan die van voorgaande jaren. Ben legde uit dat, naarmate de wereldgebeurtenissen onvermijdelijk in de richting van een revolutie bewegen, en naarmate dat zich weerspiegelt in het bewustzijn van onze klasse, we samen met de geschiedenis (op)groeien.
In 2023 heeft het RCI terecht de groeiende trend richting het communisme geïdentificeerd, met name onder jongeren. Toen we destijds de campagne ‘Ben je een communist?’ lanceerden en de vlag van het communisme stoutmoedig plantten, telden we 4400 kameraden. Vandaag, na drie jaar toegewijd werk van kameraden van de RCI wereldwijd, zijn we met 8700.
Sinds de oprichting van de RCI in 2024 zijn 15 van onze afdelingen met meer dan 25 procent gegroeid, zeven afdelingen met meer dan 50 procent en drie zijn meer dan verdubbeld. Eén afdeling, de Mexicaanse, is zelfs verdrievoudigd. Van 111 kameraden in 2021 zijn we explosief gegroeid naar 630 vandaag. Toen Ben het ledenaantal van de Mexicaanse afdeling voorlas, corrigeerde een Mexicaanse kameraad in het publiek het cijfer naar 650 – zo snel groeit de Mexicaanse afdeling.
Wat is het geheim? Zoals Andrea van de Ierse afdeling van het RCI – die in drie jaar tijd ook snel is gegroeid, van 11 naar 82 leden – uitlegde, in woorden die de hele Internationale typeren:
“Er is geen geheim recept… Het zijn de objectieve omstandigheden die duizenden jongeren in de richting van het communisme duwen. En dat, in combinatie met een focus op de marxistische theorie en perspectieven, een gedurfde oriëntatie op de jeugd en een vastberadenheid om alle doelen die we onszelf stellen te bereiken, dát is wat het RCI in Ierland opbouwt.”
Maar we streven er niet alleen naar een grote organisatie op te bouwen. Onze taken zijn enorm. Zoals Hamid Alizadeh van het Internationale Secretariaat uitlegde:
“We strijden om de wereldwijde communistische beweging te leiden!”
Onze kameraden worden nu al meegesleurd in enorme klassenstrijden – zoals de kameraden in Minneapolis die tussen kwamen in de algemene staking tegen ICE, of de Pakistaanse afdeling die, zoals Hamid uitlegde, “probeert te bouwen in deze wervelwind van revolutie en contrarevolutie” in Kasjmir.
Onze overweldigende taak is om de honderden nieuwe, jonge communistische rekruten te transformeren tot professionele, getrainde revolutionairen. Tot bolsjewieken.
Er is maar één manier om dit te doen: kameraden inspireren en bewapenen met de revolutionaire ideeën van het marxisme. Die hele visie inspireerde de school. En dat is niet zomaar een kwestie van strategie en tactiek. Zoals Ben treffend uitlegde in de conclusie van zijn rapport:
“Er is een draad die ons allemaal verbindt met de geschiedenis, maar er zijn ook een miljoen andere draden, een tapijt. Marxisme gaat niet alleen over politiek en de klassenstrijd. Het omvat kunst, poëzie en literatuur. Wetenschap, oude geschiedenis, filosofie. Elk domein van menselijke kennis en ervaring. De enige manier om de partij te elektrificeren en echte kaders te vormen, is door de discussie over ideeën zo breed mogelijk te maken.”
Op basis van deze ideeën trekken de verschillende groepen en afdelingen van de RCI wereldwijd samen vooruit.
De uitdaging aangaan
De omstandigheden bereiden de wereldrevolutie voor. Wij bereiden ons ook voor. Er staat ons nog veel te wachten, zowel wat betreft de wereldgebeurtenissen – bewegingen zoals die in het Pakistaans-bezette Kasjmir zullen in de toekomst in elk land plaatsvinden – maar ook binnen de RCI m.b.t. wat we moeten bereiken om de rol te spelen die we ambiëren.
Als er één ding is dat we van de Wereldschool van dit jaar kunnen leren, dan is het dit: de geschiedenis daagt ons uit. Ze stelt revolutionairen voor een ontzagwekkende taak: het smeden van een leiderschap dat in staat is de wereld te veroveren, het kapitalistische systeem te vernietigen en een socialistische toekomst te vestigen. De RCI streeft ernaar die taak aan te gaan.
Hamid sloot de week af met het verhaal van de trotskisten van de Linkse Oppositie, die alles gaven voor de zaak van het communisme. Destijds werd de opmars van hun ideeën – het leninisme – met geweld gestopt door de stalinisten. Maar vandaag doet de RCI opnieuw van zich horen:
“Onze mars is nog niet overweldigend. Maar we zijn beslist luider en we marcheren niet langer tegen de stroom in. En de taak van deze school is om ons de nodige ideeën en inspiratie te geven om onze inspanningen te verdubbelen en ons pad te vervolgen, met de kracht en overtuiging dat de tijd voor onze ideeën is aangebroken. Als we dat doen, zullen we groeien en zal onze mars overweldigend worden. En we zullen de geschiedenis wraken, niet alleen voor de bolsjewieken en de linkse oppositie, maar voor al diegenen die geofferd zijn op de slachtbank van de klassenmaatschappij.
“Kameraden, onze tijd komt eraan. Laten we er met al onze kracht naar streven. Want de toekomst is van ons.”
