Er zit Animo in Animo. Op 26 september verkiezen de jongeren van de SP.a hun nationaal bestuur. Tien mannelijke kandidaten en zes vrouwelijke kandidaten gooien zich voor de leeuwen (welpen?). Er zijn ook nog twee kandidaten voor het voorzitterschap. De intentieverklaringen van alle kandidaten vind je terug op http://www.animo-jonglinks.be/198/kandidatenbestuurslid.htmlhttp://www.animo-jonglinks.be/198/kandidatenbestuurslid.html. Sommige intenties wegen nogal licht en leunen sterk aan bij de visie van de SP.a-top. Anderen zoals deze van Thomas Van Bellingen zijn duidelijk rood. Hij geniet duidelijk onze voorkeur. Niet toevallig was Thomas actief in de campagne voor Erik De Bruyn en Roger Collin, SP.a Rood-kandidaten bij de recentste verkiezingen. De sterke punten van de intentieverklaring van Thomas? Een internationale kijk op de problemen in Vlaanderen, een degelijke analyse van de crisis van het kapitalisme, een socialistisch alternatief, een nadruk op politieke vorming en concrete voorstellen om als socialistische jongerenbeweging aan te sluiten bij de actiebewegingen onder studenten en de vakbonden. Lees meer hieronder. Volg de campagne van Thomas op http://www.facebook.com/home.php#/pages/Thomas-Van-Bellingen/120865257733?ref=ts http://www.facebook.com/home.php#/pages/Thomas-Van-Bellingen/120865257733?ref=ts

Thomas Van BellingenNaam: Thomas Van Bellingen
Leeftijd: 22 jaar
Woonplaats: Dilbeek
Burgerlijke staat: Ongehuwd
Studie/werk: Volgend jaar start ik Moraalwetenschappen aan de VUB. De voorbije jaren werkte ik als interimmer in de distributiesector en de voeding.
Politiek engagement: Animo-lid sinds 2007, medewerker Vonk en sp.a Rood
Houdt van: Schaken, rode cantussen en Asterix
Houdt niet van: Cara pils
Favoriet citaat: 'Van ieder naar zijn mogelijkheden, aan ieder volgens zijn behoeften' (Karl Marx)
Favoriet boek: Animal Farm (George Orwell)
E-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

INTENTIEVERKLARING

De context: crisis! Momenteel maken we de ergste economische crisis van het kapitalisme mee sinds de Tweede Wereldoorlog. De gevolgen ervan in ons land worden steeds duidelijker: de werkloosheid stijgt snel (vooral onder jongeren) en de overheidsfinanciën staan onder druk waardoor besparingsrondes op ons afkomen. Maar socialisten zijn internationalisten, dus laat ons ook oog hebben voor de internationale dimensie van de crisis. Door de crisis is het aantal mensen dat aan honger lijdt wereldwijd gestegen van 800 miljoen tot meer dan 1 miljard. En de Wereldbank verwacht als gevolg van de crisis een toename van de mortaliteit bij kinderen die het leven zal kosten aan 1,4 tot 2,8 miljoen kinderen. Deze economische crisis komt bovenop de ecologische crisis. Door het constant streven naar individuele winstmaximalisatie, wordt er onvoldoende rekening gehouden met de draagkracht van onze planeet. Als er niet dringend werk gemaakt wordt van een gecoördineerde vermindering van de uitstoot van broeikasgassen, dan dreigt door de klimaatopwarming het ecologisch evenwicht onomkeerbaar vernietigd te worden. De economische, humanitaire en ecologische crisis die zich momenteel ontwikkelt, bewijst het failliet van de kapitalistische ideologie. Het basisidee van de vrije markt dat het nastreven van eigenbelang de beste manier is om het algemeen belang te dienen, is fout gebleken.

Marxisme & socialisme

Volgens sommigen is de economische crisis iets zoals een "natuurramp", iets dat we niet hadden kunnen voorzien, iets dat ons overkomt en dat we passief zullen moeten uitzitten. De crisis is echter het gevolg van een welbepaald economisch systeem. Dat weten socialisten al sinds Karl Marx. Zelfs de Financial Times moest toegeven: "As financial markets crash, the reputation of Karl Marx soars".

Meer dan ooit is er nood aan een socialistisch alternatief. Het is immers totaal onaanvaardbaar dat miljoenen kinderen sterven omdat de heersende kapitalistische productiewijze keer op keer crisissen veroorzaakt. Is het niet absurd dat er in België honderdduizenden werklozen zijn, mensen die uitgesloten worden van het productieproces, terwijl er zoveel noden zijn op het vlak van woningbouw, personeel in scholen, de gezondheidszorg en de uitbouw van wijkwerking in de grootsteden? Toont de ecologische crisis niet aan dat er meer dan ooit nood is aan democratische planning van de wereldeconomie? En dringend!

Het kapitalisme heeft niet altijd bestaan, en het zal ook niet altijd blijven bestaan. De tijd is meer dan rijp voor democratisch socialisme. Dat vereist de nationalisatie van de sleutelsectoren van de economie onder de controle van de werknemers en de gemeenschap. De anarchie van de vrije markt wordt dan vervangen door een planning van de economie ten dienste van de behoeften van de sociale meerderheid en niet voor een handjevol kapitalisten. Op dat vlak kunnen we leren van de beweging van bedrijven in zelfbeheer die zich momenteel ontwikkelt in Latijns-Amerika.

De socialistische beweging

Het lijkt onbegrijpelijk dat net op een moment van economische crisis, een moment dat de roep om een alternatief het grootst is, ook de socialistische beweging in crisis is. Of hoe moeten we de voorbije kiesuitslagen anders noemen? Het lijkt paradoxaal dat sp.a er niet in slaagt om op dit moment te scoren. Waar het de partij vooral aan ontbreekt is geloofwaardigheid. We hebben nood aan een duidelijk socialistisch profiel.

Als we zien hoe de voorbije decennia, vaak met sp.a in de regering, de armoede en ongelijkheid is blijven toenemen, dan is het hoog tijd voor een evaluatie. De sp.a heeft zich te lang bezig gehouden met gerommel binnen de marge van het systeem. Maar laat het nu juist dat economische systeem zelf zijn dat ongelijkheid produceert, op alle niveaus. Je kan niet zomaar alle tegenstellingen met elkaar verzoenen. Als ons economische systeem enkel draait om de winsten van enkelen te maximaliseren, dan is het onmogelijk om een sociaal en ecologisch verantwoord beleid te voeren. Daarom is het hoog tijd om het systeem terug in vraag te durven stellen. De socialistische beweging moet zich terug een duidelijk antikapitalistisch profiel aanmeten.

Even concreet:

Als Animo-bestuurslid plan ik me toe te leggen op de volgende punten.

1. Eerst en vooral wil ik mee helpen om Animo vanuit het nationaal bestuur een duidelijker profiel te geven. Jongeren zitten in een unieke positie, ze zijn niet gebonden door allerlei belangen of compromissen. Daarom moeten we met Animo, zeker in tijden van crisis, nog luider onze stem laten horen. We moeten consequent aan de kant staan van zij die het slachtoffer worden van dit krankzinnige systeem.

Als bestuurslid wil ik daarom werken aan de uitbouw van een jongerenbeweging die ook actief steun geeft aan de strijd van de vakbonden tegen sluitingen en afdankingen. De solidariteitscampagne van Animo-Hemiksem met de strijd van de arbeiders van Bekaert kan als voorbeeld dienen voor andere afdelingen. Animo kan op die manier de politieke spreekbuis worden van jonge syndicalisten die strijden tegen de gevolgen van de economische crisis. Daarom wil ik, van zodra ik verkozen ben als bestuurslid, het initiatief nemen om een bijeenkomst te organiseren van jonge syndicalisten rond een socialistisch antwoord op de crisis.

Ook wil ik werken aan een betere aansluiting van Animo bij de studentenbeweging voor democratisch en gratis onderwijs en tegen de liberalisering van het onderwijs (o.a. Bologna).

2. Het socialisme zal natuurlijk gezellig zijn of het zal niet zijn. Maar naast gezelligheid is er ook nood aan inhoud. Daarom wil ik werken aan een vormingsaanbod dat vanuit Animo nationaal wordt aangeboden aan de afdelingen. Dat zou bestaan uit een lijst van sprekers die over een bepaald onderwerp wat toelichting zouden kunnen geven in een afdeling die dat wenst. De onderwerpen kunnen samen met de afdelingen bepaald worden, maar voorlopig denk ik al aan: de crisis van het kapitalisme, Europa, wat is socialisme?, ecologie, geschiedenis van de socialistische partij, etc. Met dergelijke vormingsactiviteiten zullen we ongetwijfeld ook een pak nieuwe jongeren die geïnteresseerd zijn in politiek, kunnen warm maken voor Animo.

3. Ook wil ik mee helpen aan onze brochures en publicaties. Daarbij kunnen we zowel denken aan nieuwe brochures, waarin alle Animo-leden hun inbreng kunnen hebben, als aan het heruitgeven van oude brochures. Daarnaast plan ik als bestuurslid ook mee te helpen aan het leveren van artikels voor Boemerang.

Tijdschrift Vonk

Vonk 292

Activiteiten

Onze boeken

Onze boeken