De Revolutionaire Communistische Internationale (RCI) verwerpt de misdadige militaire aanval van de Verenigde Staten tegen Venezuela! We staan onvoorwaardelijk achter de verdediging van Venezuela tegen het Amerikaans imperialisme, los van onze kijk op de Venezolaanse regering. Lees hier de verklaring van de RCI, die wij naar het Nederlands vertaalden.
Om 2 uur 's nachts lokale tijd in Caracas heeft het Amerikaanse imperialisme een misdadige militaire aanval uitgevoerd op Venezolaans grondgebied. Er zijn meldingen van ongeveer zes grote explosies in de hoofdstad Caracas. Er zijn ook militaire aanvallen geweest in El Higuerote, Miranda, La Guaira en tevens in Aragua. Er zijn ook Amerikaanse militaire helikopters gezien boven Caracas. Trump heeft aangekondigd dat ze Maduro samen met zijn vrouw hebben gevangengenomen en dat ze het land zijn uitgevlogen. Delcy Rodríguez, de uitvoerende vicepresident van Venezuela, heeft dit bevestigd. Dit is wat er tot nu toe bekend is.
Niets van dit alles kwam plots als een donderslag bij heldere hemel. Het is het resultaat van een koelbloedige, berekende en cynische politiek, die getrouw de ware belangen van het agressieve Amerikaanse imperialisme uitdrukt.
De huidige actie is het onvermijdelijke hoogtepunt van een lange reeks ongegronde agressiedaden tegen een soevereine staat, Venezuela, die nooit een directe militaire bedreiging voor de Verenigde Staten heeft gevormd.
Deze daden omvatten schaamteloze piraterij op volle zee, het bombarderen en beschieten van kleine schepen in het Caribisch gebied en het opzettelijk afslachten van de ongelukkige mannen aan boord. De slachtoffers waren vrijwel zeker onschuldige vissers, maar hoe dan ook vormen dergelijke acties ongetwijfeld een flagrante schending van wat ironisch genoeg ‘internationaal recht’ wordt genoemd. Deze acties omvatten ook de inbeslagname van tankers die Venezolaanse olie vervoerden – en de confiscatie (lees: diefstal) ervan door de Verenigde Staten.
Deze zes maanden durende campagne van imperialistische intimidatie en escalerende militaire druk door het Amerikaanse imperialisme en de regering-Trump tegen Venezuela is een eenzijdige daad van agressie, die op geen enkele manier gerechtvaardigd is. Zoals we al hebben uitgelegd, gaat het hier niet om drugs. Het gaat hier ook niet om ‘democratie’, waar de Verenigde Staten helemaal niets om geven.
Trump, de man die zichzelf als vredestichter beschouwt, de man die beloofde de VS uit onnodige oorlogen terug te trekken, bombardeerde Nigeria op Eerste Kerstdag. Nu heeft hij Venezuela gebombardeerd en dreigt hij opnieuw met militaire actie tegen Iran. In Venezuela hebben we echter ook te maken met de criminele afzetting van een buitenlands staatshoofd.
Dit is een duidelijke daad van militaire agressie, met als belangrijkste doel iedereen duidelijk te maken dat de VS van plan is het gehele continent te domineren en te onderwerpen, en elke regering die zich daartegen verzet meedogenloos te straffen.
De gevolgen hiervan zijn zeer ernstig. Er is gesproken over het feit dat dit ‘slechts’ een onthoofdingsaanval was om de Venezolaanse president Maduro te pakken en hem het land uit te brengen. Dergelijke acties zijn duidelijk van criminele aard en hebben meer gemeen met de methoden van de maffia dan met internationale diplomatie. We hebben hier een heel duidelijk voorbeeld van wat zij de ‘op regels gebaseerde internationale orde’ noemen. Daarmee bedoelen zij willekeurige regels, die door Washington op elk moment worden opgelegd in overeenstemming met de belangen van het Amerikaanse imperialisme.
Elk land, elke regering of elke leider die het aandurft zich tegen deze ‘regels’ te verzetten, zal worden blootgesteld aan dreigementen, sancties, handelsblokkades, bombardementen en zelfs, zoals we zien, ontvoeringen in maffia-stijl. Dit is het soort regime dat de leiders van de Verenigde Staten en hun Europese handlangers aan de hele wereld willen opleggen.
De ervaring leert ons echter dat wanneer een militaire actie eenmaal is begonnen, het onduidelijk is hoe deze zal eindigen. Oorlog is een strijd tussen levende krachten. Hoe het conflict in Venezuela zal eindigen, hangt niet alleen af van Donald Trump, aangezien oorlogen altijd hun eigen logica hebben, waarvan de uitkomst moeilijk vooraf te voorspellen is.
Het bombarderen van militaire en civiele infrastructuur in Venezuela zal onvermijdelijk leiden tot burgerslachtoffers. Dit zal een algemeen gevoel van afkeer en haat jegens de Amerikaanse agressors veroorzaken. Of deze gevoelens kunnen worden omgezet in effectieve militaire actie, hangt af van vele factoren, maar vooral van het moreel van de massa.
Padrino (het hoofd van de strijdkrachten) heeft al aangekondigd dat er burgerslachtoffers zijn gevallen en heeft opgeroepen tot nationaal verzet tegen deze onbeschaamde imperialistische agressie. Hij heeft verklaard dat alle strijdkrachten zullen worden ingezet. “Ze hebben ons aangevallen, maar ze zullen ons niet onderwerpen”, zei hij.
We moeten echter de feiten onder ogen zien. Venezuela is een klein Latijns-Amerikaans land dat in een uiterst nadelige positie verkeert wanneer het wordt geconfronteerd met de overweldigende militaire macht van het Amerikaanse imperialisme.
Hoe de massa's reageren op de oproepen van Padrino zal de doorslaggevende factor zijn. Vanuit deze afstand en gezien het gebrek aan adequate informatie is het echter onmogelijk te zeggen hoe deze reactie zal zijn. Ongetwijfeld zou een aanzienlijk deel van de Venezolaanse samenleving – de arbeiders, de boeren, de armen in de steden en al diegenen die van de Bolivariaanse revolutie hebben geprofiteerd – nog steeds bereid zijn om deze brute daad van imperialistische agressie te bestrijden, als er een serieuze leiding zou worden gegeven. Maar zal dit voldoende zijn?
Cuba is te zwak om voldoende militaire steun te bieden, terwijl Venezuela’s belangrijkste bondgenoten, Rusland en China, duizenden kilometers verderop liggen. Het is dus echt een conflict tussen David en Goliath. Het spreekt voor zich dat in dit conflict de internationale steun van de werkende klasse van enorm belang zal zijn. Dat geldt met name voor de reactie van de massa's in heel Latijns-Amerika.
Dit is een duidelijke waarschuwing aan andere landen in Latijns-Amerika om in de pas te lopen, een pas van onderwerping aan het Amerikaanse imperialisme. Dit geldt in het bijzonder voor Colombia en de Colombiaanse president Gustavo Petro.
Het is waar dat veel mensen, vooral ter linkerzijde, geen vertrouwen hebben in de huidige regering in Caracas. Maar dat is niet het criterium dat op dit moment bepalend moet zijn voor ons handelen. Ongeacht onze houding tegenover de regering van Nicolás Maduro, is het een elementaire plicht om ons krachtig en ondubbelzinnig uit te spreken ter verdediging van Venezuela tegen de agressieve handelingen van het Amerikaanse imperialisme.
Deze onvoorwaardelijke steun voor Venezuela in het huidige conflict is niet meer een uiting van vertrouwen in de politiek en de daden van Nicolás Maduro dan onze steun voor Iran, toen dat land werd aangevallen door Trump en Netanyahu, een uiting was van steun voor het corrupte en reactionaire regime van de moellahs in Teheran. Onze houding wordt niet bepaald door het feit of we het eens of oneens zijn met een bepaalde regering of politiek, maar door het basisprincipe van het proletarisch internationalisme. Elke aarzeling op dit punt komt neer op een misdaad tegen de werkende klasse en een verraad aan het proletarisch internationalisme.
De juiste reactie van de internationale arbeidersbeweging zou moeten zijn om zich te mobiliseren en deze ongehoorde imperialistische agressie resoluut af te wijzen. Vandaag zullen er ongetwijfeld protesten plaatsvinden voor alle Amerikaanse ambassades op het Latijns-Amerikaanse continent en daarbuiten. De Revolutionaire Communistische Internationale staat onvoorwaardelijk achter de verdediging van Venezuela en we zullen ons met alle kracht achter deze beweging scharen.
Ons standpunt is duidelijk: Handen af van Venezuela! Yankee, go home! Weg met het Amerikaanse imperialisme!