Internationaal

Frankrijk wordt vaak afgebeeld als het moederland van de revolutie. Ze hebben daar inderdaad een prachtige traditie en dat weerspiegelt zich keer op keer in de sociale strijd. Mikael Duthu zakte de afgelopen week af naar Lille en Parijs om deel te nemen aan de mobilisaties.

Tijdens de afgelopen weken stak in Ecuador de massabeweging opnieuw de kop op om zich te verzetten tegen de vrijhandelszone met de VS. De regering antwoordde met de afkondiging van de noodtoestand. In België brachten enkele organisaties een bezoek aan de ambassade om te protesteren tegen de noodtoestand.

Stephen Bouquin is als socioloog aan de Franse universiteit van Amiens niet alleen een scherpzinnig waarnemer van de woelige jongerenstrijd in Frankrijk. Hij neemt er ook actief aan deel. Een gesprek met hem geeft ons een beter inzicht in het inspirerende verzet van de jeugd tegen de CPE.

Op de bijeenkomst van SP.a Rood in Brussel brachten we met de campagne ‘Handen Af van Venezuela’ een resolutie naar voor die steun vraagt voor de Bolivariaanse Revolutie. Deze resolutie kan als voorbeeld dienen om in te dienen binnen je eigen organisatie, vakbond, partijafdeling enzovoort.

De linkse zege bij de Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen is de politieke vertaling van de sociale strijd tegen de rechtse regering en vooral van de enorme syndicale protesten sinds 2004. Eigenlijk dient de linkerzijde deze uitslag te gebruiken om Balkenende ten val te brengen.

Vergelijkingen met mei ’68 zijn momenteel in Frankrijk niet uit de lucht gegrepen. Verschillende universiteiten liggen plat en de vakbonden betogen ook tegen de invoering van de CPE. We interviewden iemand die deelneemt als lid van de vakbond SNES-Sup, met name Stephen Bouquin, hoogleraar sociologie aan de universiteit van Amiens.

Meer dan 2000 Amerikanen en Britten stierven al in Irak. Hun verliezen worden tenminste nog geteld. Niemand weet hoeveel Irakezen omkwamen. Voor de imperialisten tellen de Irakezen niet als mens wanneer ze nog in leven zijn, laat staan dat ze zich de moeite getroosten de doden te tellen.

De oproep van Condoleezza Rice, VS-minister voor Buitenlandse Zaken, tot de vorming van een "internationaal front tegen Venezuela" wordt in België beantwoord met een links front ter verdediging van de Bolivariaanse revolutie. Een solidariteitsdag op 15 april is in de maak in Vlaanderen.

Vorige zaterdag riep President Gloria Macapagal Arroyo de noodtoestand uit vanwege een vermeende poging tot staatsgreep. Net voordien hadden grote mobilisaties nog haar ontslag geëist. Haar dictatoriale maatregelen zullen haar niet redden want de onderliggende sociale en economische problemen blijven aanhouden.

Op 7 februari vonden in Haïti de eerste verkiezingen plaats sinds de staatsgreep tegen Aristide twee jaar geleden. Hoewel het land sindsdien schijnbaar stevig wordt gecontroleerd door de imperialisten, konden ze niet voorkomen dat de kandidaat van het volk, Préval, een absolute meerderheid binnenrijfde.

Tijdens twee meetings aan de Universidad de Oriente merkten de aanwezigen het hemelsbrede verschil tussen de frisse ideeën van het marxisme en de stalinistische karikatuur daarvan in de oude Sovjethandboeken. Een groot deel van de discussie was gewijd aan Venezuela waarbij Alan benadrukte dat de revolutie niet zal voltooid zijn totdat de kapitalistische klasse onteigend wordt.

Wereldwijd beginnen steeds meer mensen binnen de linkerzijde en de arbeidersbeweging te beseffen dat we met de grootste aandacht moeten volgen wat er vandaag in Venezuela gebeurt. Wij geven hier onze analyse waarom dit land zich in de voorhoede van de wereldrevolutie bevindt. Dit artikel verschijnt in het zomernummer van het Vlaams Marxistisch Tijdschrift.

Er zijn weinig of geen Belgen die zo sterk deel uitmaken van de Venezolaanse bevrijdingsbeweging als Frans Wuytack. Binnen de arme wijken van Caracas is Wuytack een begrip. Hij staat symbool voor de strijd om het lot van de armen te verbeteren. In dit opmerkelijk interview geeft hij zijn enthousiaste visie op de ontwikkelingen in Venezuela.

Hieronder kan je een artikel lezen over de toespraak van Hugo Chavez tijdens de slotactiviteit van het WSF. Zijn betoog ligt in het verlengde van zijn oproep een jaar geleden in Porto Alegre. Zijn oproep om strijd te voeren voor een ‘socialisme van de 21ste eeuw’ gold toen als een belangrijke wending in Venezuela maar ook op internationaal vlak.

Vorige week bereikte de onrust in het Midden-Oosten een hoogtepunt en braken er massaal protesten uit naar aanleiding van de publicatie van een aantal karikaturen van de profeet Mohammed. Voor iedereen die bereid is verder te kijken dan zijn neus lang is, is het duidelijk dat de eigenlijke publicatie alleen maar de vonk was die het kruitvat deed ontploffen. De huidige oplaaiing kan je niet verklaren zonder naar de onderliggende frustraties te kijken van miljoenen moslims over de hele wereld.

De Stichting Frederik Engels, de uitgeverij van onze Spaanse zusterorganisatie, is momenteel voor het tweede jaar op rij aanwezig op de Boekenbeurs te Havana. Vorig jaar al was er grote interesse in de boeken van Trotski. Dit jaar spreekt de Britse marxist Alan Woods op verschillende meetings.

Kasjmir is vandaag een van de ellendigste regio’s op deze aardbol. Bovenop militaire brutaliteit en de waanzin van het moslimfundamentalisme (vaak hand in hand) moeten de armen daar nu het trauma van de aardbeving verwerken in bittere kou. Daarom besloot het Antwerpse solidariteitskoor Hei Pasoep hen bij te springen met een benefiet.

In de maand juni zijn het presidentsverkiezingen in Mexico. Velen onder de armsten hopen dat het land net zoals de rest van Latijns-Amerika eindelijk een einde zal stellen aan opeenvolgende rechtse regeringen. Er wordt gehoopt op de verkiezing van Lopez Obrador van de linkse PRD. De Zapatisten zien het echter anders. Een jonge marxist uit Mexico geeft ons zijn mening hierover.

Niet een veroordeling van de Palestijnen en het geblaat over het gevaar voor het vredesproces (welk vredesproces?), noch steun voor de extreem-rechtse kliek van Hamas (zoals bepaalde uiterst-linksen nu voorstellen), maar een genuanceerd marxistisch standpunt, dat is wat wij hier bieden.

In september meldden we al dat de Britse vakbondskoepel TUC door toedoen van de campagne ‘Handen Af van Venezuela’ op hun nationaal congres unaniem een resolutie stemden waarin ze hun steun uitspreken voor de revolutie in Venezuela. Je kan deze resolutie hier lezen.

De Venezolaanse strijd voor maatschappijverandering vindt steeds meer weerklank binnen de arbeidersbeweging, ook in België. Woensdag keurde het congres van ACOD-onderwijs West-Vlaanderen een motie goed ter ondersteuning van de Chavez-regering, de linkse vakbond UNT en de internationale campagne ‘Handen Af van Venezuela’.

Op 14 december 2005 nam de politieke commissie van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa een ontwerp van resolutie aan waarin ze het communisme veroordelen. De misdaden van het stalinisme worden handig gebruikt om de hele communistische beweging te criminaliseren. Daarom organiseerden verschillende linksen een petitie.

De verkiezing van Amir Peretz tot nieuwe leider van de Israëlische Labour Party wordt vaak beschreven als een politieke aardbeving. Hij heeft de reputatie een militante vakbondsleider te zijn. Nu komt hij onder steeds grotere druk van links en rechts, wat de toenemende polarisatie tussen de klassen in Israël weerspiegelt.

Evo Morales en zijn partij MAS behaalden een klinkende overwinning dankzij de stemmen van het gewone volk. De vroegere verdeeldheid van arbeiders en boeren die de linkse partijen ooit in het nadeel speelden, is geen excuus meer. Zij hebben nu met hun herhaaldelijke bereidwilligheid tot langdurige mobilisatie de bal in het kamp van de MAS gelegd.

In Venezuela werken meer dan 21.000 Cubaanse artsen en 5000 sportleraren mee aan president Chávez' gezondheidsprogramma voor de armere wijken. In ruil krijgt Castro's Cuba goedkope olieleveringen van Venezuela. We namen dit verslag van Jeroen Kuiper over uit MO* december 2005.

In december verlengden de maoïsten de wapenstilstand. Ze proberen een deal te sluiten met een deel van de burgerij om de koning te verjagen. De imperialisten lijken zo’n oplossing genegen. Enkel China blijft de koning nog steunen, maar voor hoe lang? Wat kunnen de armen hieruit winnen?

Op zaterdag 3 december namen meer dan 200 mensen deel aan de stichtingsconferentie van de Britse ‘Hands Off Venezuela’-campagne in de grote zaal van de Londense zetel van de docentenvakbond NATFHE. Ze werd bijgewoond door mensen uit heel Groot-Brittannië, voor het grootste deel activisten uit de Labour- en vakbondsbeweging, samen met een aanzienlijk aantal jongeren en studenten.

Evo Morales haalde als eerste in de geschiedenis van Bolivia een absolute meerderheid in de eerste ronde van de verkiezingen. Deze overwinning is het bijproduct van de revolutionaire beweging de afgelopen jaren. Morales staat nu voor de keuze welke meester hij wil dienen.

Begin december kon de rechtse oppositie in Venezuela een zware verkiezingsnederlaag toch nog gedeeltelijk verzilveren als een overwinning. Nochtans haalden partijen uit de Bolivariaanse beweging maar liefst 100 procent van de parlementszetels!

Onlangs uitgelekte documenten van het Pentagon beschrijven Venezuela als de “belangrijkste bedreiging na Irak”. Hiervoor is “full spectrum planning” voorzien, namelijk voorbereiding van een zo breed mogelijke waaier van acties tegen de Chavez-regering. Incluis een militaire inval. Waarom jagen Hugo Chavez en Venezuela het Witte Huis zo op stang? De revolutie natuurlijk!

De media staan bol van het goede nieuws dat de Venezolaanse president Chávez nu ook goedkoop stookolie zal leveren aan behoeftige Noord-Amerikanen. De Belgische pers pikte het nieuwtje eveneens op en schreef zelfs positieve artikels. Op uitzondering van De Morgen.

De gruwelijke gevolgen van de aardbeving in Pakistan zijn niet enkel aan de natuur te wijten. De dictatuur van Musharraf bleef zwaar in gebreke. De PTUDC maakt van noodhulp dan ook een politieke strijd. Het marxistisch parlementslid Manzoor Ahmed slaagde erin de linkerzijde van Pakistan en India rond deze ramp te verenigen.

Textielbedrijven verhuizen van Europa naar Noord-Afrika. De barre werkomstandigheden en slechte lonen zorgen voor grote winsten. Bij Dewhirst in Marokko woeren de arbeiders strijd hiertegen. Het antwoord van de directie is gewoonwerg repressie en afdanking.

De Linkspartei in Duitsland doet ook in België de hoop opleven dat een grote partij links van de sociaal-democratie mogelijk is. Niet alleen klein-links klampt zich aan het voorbeeld vast. Ook binnen de voorhoede van de arbeidersbeweging wordt het debat gevoerd, zeker nu de SP.a-leiding zo arrogant reageert tegen de vakbondseisen. Daarom gaan wij hier dieper in op het ontstaan en de perspectieven voor de Linkspartei.

Orkaan Katrina en de massale schade die ze aanrichtte, legde op brutale wijze de tegenstellingen tussen rijk en arm in de VS bloot. John Peterson van de Workers International League legt in een interview uit wat het effect is op het bewustzijn van veel Amerikanen.

Meer dan 400 mensen van 235 bedrijven onder arbeiderscontrole en 20 verschillende nationale vakbondscentrales kwamen samen in Caracas. Elke syndicalist en linkse militant zou op de hoogte moeten zijn van deze historische meeting. Tijdens de openingsbijeenkomst met 3000 arbeidersactivisten legde president Chávez uit waarom het juist het kapitalisme is dat bedrijven sluit en dat deze “moeten teruggewonnen worden door de arbeiders”.

Wat we in Frankrijk zien is een opstand van jongeren – niet van de gelukkige jeugd, wel van de meest onderdrukte, verschopte en wanhopige jeugd. De methoden die deze jeugd aanwendt, zijn zeker niet de methoden van de arbeidersbeweging. Maar kan de oorzaak voor hun brute methodes niet gezocht worden bij het opgroeien in pure ellende en het voortdurend geconfronteerd worden met politiegeweld? We moeten solidair zijn met deze jeugd in opstand, hen uitleggen dat geen enkele rel, hoe fel en wijdverspreid ook, hun problemen kan oplossen.

De Pakistan Trade Union Defence Campaign zendt massa’s voedsel, lakens, medicijnen en tenten naar het zwaar getroffen Kasjmir. Samen met die hulpgoederen brengen ze een syndicale en politieke boodschap. Ze klagen de Pakistaanse dictatuur aan omdat die meer geeft om atoomwapens en repressie dan om gewone mensen. André Gonsalis, secretaris ACOD Veurne, doet een oproep hen te steunen in hun hulpactie.

Dit artikel is een kort politiek reisverslag van Erik Demeester die twee maanden in Venezuela vertoefde. Het werd geschreven voor het tijdschrift 'Vrede' van september-oktober 2005.

We ontvingen net een dringende oproep van onze kameraden in Pakistan. De hevige aardbeving richtte het meeste schade aan in Kashmir. We vragen u om een donatie te doen voor deze speciale aardbevingoproep voor de Pakistan Union Defence Campaign. Zo geeft u niet gewoon voor een liefdadigheidsoperatie (waarbij vaak ook veel geld blijft ‘plakken’) maar voor een syndicaal en politiek alternatief. Veel doden konden immers vermeden worden als de Pakistaanse regering zou kiezen voor investeren in degelijke huizen en infrastructuur in plaats van kernbommen.

Vonk neemt met de International Marxist Tendency actief deel aan de Venezolaanse revolutie. Zo verbleef Erik Demeester dit jaar twee maanden in Venezuela om te bouwen aan het marxisme. Hij sprak met activisten in de wijken, met studentenleiders en met syndicalisten van de grote linkse vakbond UNT. Hij maakte ook kennis met de experimenten van arbeiderscontrole in enkele bedrijven. Een ooggetuige van een revolutie dus. En u kan zijn relaas horen tijdens een spreektoer waarvan we hier de eerste data geven.

Meer dan vijftig vakbondsleiders namen deel aan de eerste workshop voor vakbondsvorming en politieke educatie, georganiseerd door de vakbond UNT en de Bolivariaanse Arbeiderskracht (FBT), in samenwerking met het ministerie van Arbeid. Het hoofddoel van de bijeenkomst was het “proces van ideologische en politieke bewapening van de vakbondsbeweging te starten”. De workshop kwam tot een heel interessante resolutie, die we hier publiceren.

Iedereen die vreesde dat Blairs ‘antiterreurbeleid’ nefaste gevolgen zou hebben voor de burgervrijheden, krijgt gelijk. Hiervoor hoef je maar naar de conferentie van Labour in Brighton te kijken. De 82-jarige Walter Wolfgang, die het nazisme in Duitsland ontvluchtte in 1937, werd brutaal uit de zaal verwijderd door een stel bullebakken.

Subcategorieën